O άνθρωπος που έφυγε
Αυτές οι συναντήσεις καλό είναι να γίνονται υπό βροχή. Πέρασαν 15 μήνες από την εξαφάνισή του. Πώς αλλιώς να εμφανιστεί; Κάτω από ομπρέλα, ένα κρύο πρωινό του Μάη. Συναντηθήκαμε στις 10 το πρωί έξω από μία εκκλησία. Και τον είδα να βγαίνει μέσα από κινηματογραφική σκηνή. Κάτω από μία μαύρη ομπρέλα, με βήμα αργό και χαμόγελο καθαρό. Εγώ είχα γίνει μούσκεμα. Όπως η ζωή του. Read more…
Όλοι είναι Κινέζοι
Όταν άνοιξε η κρίση, στην περίοδο του πρώτου ψεκασμού, οι Κινέζοι ήταν κάτι σαν εθνική εφεδρεία. Κανένας δεν είχε ρωτήσει τους ίδιους, αλλά υποθέταμε ότι ήθελαν να πάρουν την μπουκιά από το στόμα της Γερμανίας. Εμείς θα κόβαμε ένα ομόλογο και εκείνοι θα έδιναν όσα μας λείπουν. Κανένας δεν υπολόγισε ότι σε πρώτη φάση χρειαζόμασταν περίπου εκατό ευρώ από κάθε Κινέζο. Read more…
Tι στηρίζει η κοινωνία
«Η κοινωνία στηρίζει». Φυσικά και στηρίζει. Η κοινωνία έχει αγανακτήσει από την πάγια συνδικαλιστική τακτική του στυγνού εκβιασμού και μουρμουρίζει συγκατάβαση στο μέτρο της προληπτικής επιστράτευσης. Και οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης σπεύδουν να σηκώσουν σαν σημαία τη συναίνεση της κοινωνίας. Read more…
Ατομικό μανιτάρι
Στις ευρωεκλογές του 2014 είναι βέβαιο ότι θα συγκλονίσουμε τον πλανήτη. Αν η δημοσκοπική τάση συναντήσει τη χαλαρότητα της ψήφου, το ποσοστό της Χρυσής Αυγής θα γραφτεί στις οθόνες δισεκατομμυρίων τηλεοπτικών δεκτών. Θα φτιάξει τίτλους σε εφημερίδες, θα πατήσει σαν λασπωμένο παπούτσι μέσα σε πολιτικές αναλύσεις και θα δώσει μεροκάματα σε παρουσιαστές talk show. Read more…
Όταν «μισούσα» τον Γκάλη
Η ομάδα μπάσκετ του Άρη Θεσσαλονίκης συμμετείχε σε τρεις ημιτελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Δεν παρακολούθησα, εννοείται, κανέναν. Μαζί με κάτι φίλους γυρίζαμε σαν στοιχειά στους άδειους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Και αν πετυχαίναμε κάποιον και εκείνος δικός μας ήταν. Μέχρι που το βράδυ προχωρούσε προς τα μεσάνυχτα χωρίς να ακουστεί ούτε ένα κορνάρισμα. Στο πρόσωπο έβγαιναν χαιρέκακα, ειρωνικά χαμόγελα. «Κοπελιά, τι έκανε ο Άρης; Σοβαρά; Τι κρίμα…». Read more…
H σιδερογροθιά του τέρατος
Πριν από μερικούς μήνες είχα παρακολουθήσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα από καφέ-μπαρ στο κέντρο της Αθήνας. Παρέα με αυτό που τα κόμματα συνηθίζουν να προσδιορίζουν ως «ο απλός, λαϊκός κόσμος». Στο ημίχρονο του αγώνα ο καφετζής άλλαξε κανάλι και εκεί που ήταν ο Σαλπιγγίδης με τον Μιραλάς, εμφανίστηκε ο Κασιδιάρης. Read more…
Χαμογέλα, ρε!
Ο Μπαράκ Ομπάμα κοιτάζει τους δημοσιογράφους, διορθώνει το παπιγιόν του και τους λέει ότι δεν είναι πια ο νεαρός μουσουλμάνος σοσιαλιστής που ήταν κάποτε. Ακριβά κουστούμια και τουαλέτες τραντάζονται από τα γέλια, χέρια χειροκροτούν πάνω από την πορσελάνη – είναι, όντως, καλό το αστείο. Read more…