Παίζουμε μόνοι μας στο θέατρο, μωρό μου

Στα γενέθλιά του, το 2010

«Ο λάκκος με τ’ αστεία που σκάβω από παιδί, η τέλεια ληστεία που έχω σκαρφιστεί, με σφίγγει σαν παπούτσι ντόπιο και μπαλωμένο, στο χείλος του Ζαλόγγου το τέλος περιμένω. Θέλω να πέσω μέσα, σε χάχανα και γέλια να πνιγώ. Να γίνω πριγκιπέσα, της μάνας μου τα ρούχα να φορώ. Να χαθώ.» Continue reading

Advertisements

Πάνω στην τρέλα του

Αν το δεις από αυστηρά ανθρώπινη πλευρά, είναι θετικό που ο χώρος στον οποίο κυρίως εργάζεται ο Ντόναλντ Τραμπ έχει οβάλ σχήμα -θα ήταν καλό να αποφεύγει τους χώρους με γωνίες. Βέβαια εν προκειμένω ,μας είναι αδιάφορο αν θα τραυματιστεί ο ίδιος καθώς μπορεί, αν κάτι δεν πάει καλά, να τραυματίσει ολόκληρο ημισφαίριο. Continue reading

Ματσεντόνια ξακουστή

Ολοι μας έχουμε βάλει τα γέλια σε κηδεία. Και δεν υπάρχει θεατής που να μην απολαμβάνει εκείνη τη σταγόνα χιούμορ να πέφτει μέσα σε ένα δραματικό θεατρικό έργο. Αν προσεγγίσεις έτσι τη στάση του Πάνου Καμμένου στο Μακεδονικό, τότε μπορεί και να την εκτιμήσεις. Δεν πρόκειται, βέβαια, για χιούμορ, αλλά για φαιδρότητα αποκαλυπτική της μιζέριας μας. Ομως, όπως και αν το δεις, αυτή η νότα ιλαρότητας ελαφρύνει, στο μέτρο του δυνατού, την ατμόσφαιρα. Continue reading

Big Little Lies

Ο Πρωθυπουργός έκοψε τη βασιλόπιτα στο υπουργικό συμβούλιο. Το φλουρί βρέθηκε στο κομμάτι του κυβερνητικού εταίρου. Ακολούθησαν χαμόγελα και κάτι φαιδρά περί ψηφιοποίησης του υπουργείου Εθνικής Αμυνας. Καλό είναι κάτι τέτοια να τα χειριζόμαστε διακριτικά. Είναι ντροπή να δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι ένα τόσο κρίσιμο υπουργείο ελέγχεται για ψηφιακή υστέρηση. Continue reading

Δακρυσμένη την 5η Ιουλίου

Δεν είναι κακό η σύντροφος του Πρωθυπουργού να λαμβάνει δημοσίως τον λόγο. Πρώτον επειδή, όπως εγώ και εσείς, έχει το δικαίωμα να το κάνει. Και δεύτερον επειδή «έχει το ρεπορτάζ» καλύτερα από όλους. Continue reading