Οταν φοβάμαι

Τα βράδια πηγαίνω στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για την ακρίβεια έρχονται αυτές σε μένα. Και φέρνουν ύπνο. Άλλοι μετρούν προβατάκια, εγώ τις ΗΠΑ. Μία προς μία. Μπορώ να σας πω και τις πενήντα, αν δεν κοιμηθώ. Με κάθε τρόπο. Με τη φορά του ρολογιού ή και αντίστροφα. Διαγωνίως, οριζοντίως, καθέτως. Τώρα δουλεύω το σχήμα σταυρού με ακτίνες. Και καθώς το επεξεργάζομαι, βάζοντας στη μία άκρη το Όρεγκον και στην άλλη τη Βόρεια Καρολίνα, βυθίζομαι στον ύπνο ξαπλωμένος στη ράχη μίας νταλίκας που διασχίζει τη Μοντάνα. Πιο παλιά δεν ήταν τόσο εύκολο. Continue reading

Το μοναστήρι είναι καλά

Το βράδυ της 27ης Δεκεμβρίου 2011 είχε τόσο κρύο, που σκεφτόμουν να πάρω αγκαλιά τον πατέρα Νεκτάριο Μουλατσιώτη, των Παπαροκάδων, μήπως και ζεσταθούμε έξω από το Εφετείο της Αθήνας. Continue reading

Είναι τόσο εύκολο να βρίσκεις κορόιδα…

Ο Αρτέμης Σώρρας καταδικάστηκε σε κάθειρξη οκτώ ετών, χωρίς αναστολή, για κομπίνες της κακιάς ώρας. Βούτηξε εκατό χιλιάρικα από πρώην συνεργάτη του, ενώ πλήρωσε για την αγορά σπιτιού με ληγμένα δηνάρια Κουβέιτ, κοινώς με χρήματα που είχαν αποσυρθεί και τα έπαιρνες με το κιλό. Continue reading

Στην άλλη όχθη του Ποταμιού

Ο Σταύρος Θεοδωράκης ανακοινώνει τη δημιουργία του Ποταμιού

Στις 21 Φεβρουαρίου 2014 ο Σταύρος Θεοδωράκης έγινε 51 ετών. Εκείνο το βράδυ πήρε την οριστική απόφαση για είσοδο στην πολιτική. Είχε μόλις ναυαγήσει, αν θυμάστε, η πρωτοβουλία των «58» για την Κεντροαριστερά και προφανώς το βρήκε καλό σημάδι. Continue reading