Ένας χρόνος ΠΑΣΟΚ

Η τηλεόρασή σου επιτρέπει να δημιουργήσεις ψευδαισθήσεις για αποκλειστική χρήση. Να, είναι Κυριακή πρωί, βυθίστηκα στον καναπέ, έβαλα τα πόδια στο τραπεζάκι και μία εφημερίδα στο στήθος. Ξαφνικά, ανάμεσα από δύο δάχτυλα του αριστερού ποδιού, βγήκε ο Κινέζος πρωθυπουργός. Πόδια και εφημερίδα κάνουν ελαφρώς στην άκρη προκειμένου τα μάτια να απολαύσουν τη σκηνή. Ο Γιώργος και ο Γερουλάνος τον περιμένουν στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου της Ακροπόλεως. Και οι δύο με λευκό πουκάμισο, χωρίς σακάκι, αλλά με τη γραβάτα σαν θηλιά γύρω από το λαιμό.

Έτσι και κάποιος έδινε στον Γιώργο μία ανθοδέσμη, μέχρι και που πίστευες ότι κάτι δεν πήγε καλά με την Άντα και ο πρόεδρος είπε να ξαναφτιάξει τη ζωή του με κουμπάρο τον καλό του φίλο Παύλο. Να και ο Κινέζος. Συνεπής, στην ώρα του. Από τότε που οι Κινέζοι κατάλαβαν ότι έχουν αργήσει περίπου έναν αιώνα στα κρίσιμα meeting με την ιστορία, φροντίζουν και είναι πάντα ακριβείς. Βλέπω τον Κινέζο στην Ακρόπολη και δεν ξέρω αν βρίσκεται εκεί ως επισκέπτης ή ως επενδυτής. Δεν υπερβάλλω. Στη μακρινή εποχή της ανεμελιάς, μέχρι πέρσι δηλαδή, ο Κινέζος πρωθυπουργός δεν θα μπορούσε παρά να επισκέπτεται το βράχο ως τουρίστας. Σήμερα όλα είναι πιθανά. Δεν θα μου προκαλούσε καμία έκπληξη μία εμφάνιση του Πεταλωτή που δηλώνει ότι ναι, η κυβέρνηση εξετάζει την είσοδο επενδυτή στην Ακρόπολη. Ούτως ή άλλως παρέλαβε το κτίριο στα μπετά (ούτε καν κουφώματα δεν είχαν περάσει οι προηγούμενοι), το οικόπεδο βρίσκεται σε προνομιακή θέση και, εν τέλει, μετά από 2.500 χρόνια έφτασε η στιγμή να αναβαθμιστεί η περιοχή. Προς Θεού (του Διός εν προκειμένω) δεν υπαινίσσομαι ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να εκποιήσει τα ιερά και τα όσια του έθνους.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι, στην κατάστασή μας, για να προσελκύσεις πραγματικούς επενδυτές πρέπει να τους προσφέρεις όσα δεν πρόκειται να βρουν αλλού. Πρακτικά αυτό σημαίνει ξενοδοχείο στην Ακρόπολη και spa στο ναό του Ποσειδώνα. Και επειδή δεν παίρνετε αυτά που γράφω στα σοβαρά, σας καλώ να κάνετε το ίδιο και με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για το πάρτι των επενδυτών στα τιμημένα και συνάμα ελκυστικά χώματα της πατρίδας μας. Η κυβέρνηση λέει ότι το επενδυτικό ενδιαφέρον αναθερμαίνεται. Ναι, αν έχεις να κάνεις με το Ελληνικό ή την Ακρόπολη. Υπό άλλες συνθήκες ο ξένος δεν ρίχνει ούτε ευρώ σε ελληνικό αυτόματο πωλητή. Δεν έχετε πειστεί; Κάντε το τεστ στον εαυτό σας. Έχετε στην άκρη πέντε δις ευρώ και δεν ξέρετε τι να τα κάνετε. Τελειώσατε με το γύρο του κόσμου και τη ροζ θηριώδη βίλα στην Εκάλη. Σας μένουν 4,9 δις ευρώ. Θα τα επενδύατε στο ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας ή θα τα στέλνατε για σκι στην Ελβετία;

Πριν από ένα χρόνο κανείς δεν θα σκεφτόταν να βάλει Κινέζους επενδυτές στην Ακρόπολη. Πριν από ένα χρόνο τρέχαμε, τέτοιες μέρες, με τον Ασιμπίγιο στην Ηλεία για το πρόγραμμα ανοικοδόμησης της περιοχής. Ασφαλώς η Ηλεία δεν ξαναφτιάχτηκε ούτε στα Lego, ενώ το γραφείο Ασιμπίγιο δεν δικαιούται να διαμαρτύρεται, του αναθέσαμε μία μελέτη για το Ελληνικό. Θυμίζω ότι πριν από ένα χρόνο λεφτά υπήρχαν, ο σοσιαλισμός είχε κυριαρχήσει επί της βαρβαρότητας, ενώ αλλάξαμε για να μη βουλιάξουμε. Ο πρώτος χρόνος του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση ήταν μεγάλος σε διάρκεια. Λες και δεν πέρασε χρόνος, αλλά εποχή. Να μου το θυμηθείτε ότι στο μέλλον θα τοποθετήσουμε το 2010 στο ράφι με τις καλές χρονιές. Δεν γίναμε καλύτεροι, αλλά παραδεχθήκαμε πως πρέπει να αλλάξουμε. Γίναμε ειλικρινείς, αφού πήραμε το δάχτυλο μπροστά από τα μάτια, σταματήσαμε να κρυβόμαστε πίσω του και είδαμε τα πράγματα όπως ακριβώς έχουν. Γίναμε κυνικοί και συνάμα συζητήσαμε για κοινωνική συνείδηση και ευθύνη. Το πετσί μας σκλήρυνε, αλλά οι αντοχές μειώθηκαν. Είπαμε την αλήθεια και συνομολογήσαμε ότι τη γνωρίζαμε. Οργιστήκαμε. Και όλα αυτά είναι θετικά. Η αλήθεια είναι πάντα καλή. Όμως η χώρα έγινε χειρότερη, το πύο κυλάει στη σάρκα της.

Advertisements