Fair enough πατριώτες

Αν έδειχνες σε έναν αγωνιστή του 1821 το χάρτη της ελληνικής επικράτειας στο μέσο του 20ου αιώνα, θα σου έβαζε το καριοφίλι στον κρόταφο και θα έστελνε μπαρούτι για να σου καθαρίσει το μυαλό από την τρέλα. Οχι και άδικα. Οταν και ο τελευταίος εκείνης της γενιάς έκλεισε για πάντα τα μάτια του, η εικόνα της Ελλάδας ήταν διαφορετική. Τότε ήταν γραμματόσημο, τώρα είναι κάδρο. Μία Ελλάδα με Κρήτη, Δωδεκάνησα, Επτάνησα, Μακεδονία και Θράκη δεν θα αποτελούσε απλώς το περιεχόμενο  Μεγάλης Ιδέας, αλλά την πεμπτουσία Ακραίας Φαντασίωσης. Με εντελώς τεχνοκρατικούς όρους οι Φιλικοί θα έλεγαν ότι η επιτυχία του σχεδίου υπερέβη πάσα προσδοκία.

Συνήθως τέτοιες μέρες μεμφόμαστε τις σύγχρονες γενιές των Νεοελλήνων επειδή δεν τιμούν τις πρώτες.  Αλλά μεταξύ μας, ο Κολοκοτρώνης θα έγλυφε τα μουστάκια του αν μπορούσε να προβλέψει ως που θα έριχνε το μπόι της η νέα μικρή Ελλάδα. Μέσα σε λιγότερο από 180 χρόνια η χώρα πολλαπλασίασε την έκταση και τον πληθυσμό της, εξάλειψε τον αναλφαβητισμό και εισήγαγε τον δυτικό τρόπο ζωής σε περιοχές που ήταν για αιώνες βυθισμένες στη βαλκανική μιζέρια. Μεσολάβησαν κατακτητικοί και αμυντικοί πόλεμοι, εμφύλιες αναμετρήσεις, δύο δικτατορίες, δεκαετίες πολιτικής ανωμαλίας. Με ηγεσίες χωρίς ηθική και λαό που έμαθε να πορεύεται σε περιβάλλον διαφθοράς, αν και έλυσε γρήγορα θέματα γλωσσικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής ομοιογένειας.

Αν τα δείτε όλα αυτά με το ψυχρό ύφος ενός τρίτου παρατηρητή, τότε θα συμφωνήσετε ότι η χώρα αυτή πέτυχε περισσότερα από όσα της χορήγησαν οι συνθήκες και τα δεδομένα. Ομως δεν μπορούμε να τα δούμε. Η ματιά των ανθρώπων βλέπει ως το χθες και προσπαθεί να κοιτάξει το αύριο. Η καθημερινότητα δεν στέκεται στο ύψος που προσφέρει θέα στην ιστορία. Οι ζωές μας έχουν άλλο χρονικό μέτρο και αυτό είναι που κάνει τα έθνη και τις κοινωνίες να πορεύονται μπροστά. Σήμερα αισθανόμαστε ηττημένοι, αλλά οι οπλαρχηγοί του ’21 θα έριχναν μπαταριές στον αέρα. Το ίδιο και οι πολεμιστές του ’40, αν θέλετε ακόμα και οι αντιστασιακοί της χούντας. Ιστορικά πετύχαμε καταπληκτικά πράγματα αν και συνάμα κάναμε τα πάντα για να τα ακυρώσουμε. Αυτοκαταστροφικό; Σίγουρα. Ομως στο τέλος το πρόσημο παραμένει θετικό. Fair enough, που θα έλεγε και ο Μπάιρον…

Στο protagon.gr

Advertisements