Η υπογραφή

Οι Έλληνες πολιτικοί αρχηγοί λένε ψέματα. Είναι στο πλαίσιο της δουλειάς τους. Μάλιστα προεκλογικά τα επενδύουν με τη φωτογραφία τους και τα τυπώνουν σε ακριβό χαρτί. Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ περιέχει περισσότερα ψέματα από τη «Χιονάτη και τους επτά νάνους»-δεν αποκλείεται να έχει και περισσότερους νάνους. Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική πολιτική ζωή έχει το ψέμα στα κύτταρα και στα ένστικτα της. Οι πολιτικοί εξουσίας ψεύδονται και οι ψηφοφόροι υποκρίνονται τους καλόπιστους. Επίσης οι πολιτικοί σπανίως ελέγχονται για τα ψέματα που χρησιμοποιούν στον λόγο τους. Συνήθως δεν φταίει το ψέμα που στέκεται εκεί αμήχανο, ευθύνεται η αλήθεια που δεν πήγε να το διώξει.

Οι δανειστές μας, δια του Όλι Ρεν, λένε αυτό που συζητούν και στο τελευταίο ελληνικό καφενείο: δεν πιστεύουν την πολιτική μας ηγεσία και απαιτούν γραπτές εγγυήσεις για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων. Θεωρητικά οι δικοί μας δεν έχουν πρόβλημα να υπογράψουν οτιδήποτε. Ο Έλληνας πολιτικός ηγέτης είναι ικανός να υπογράψει συμβόλαια με το λαό, δεσμεύσεις με το ένα χέρι στην πένα και το άλλο στην καρδιά, μεγαλεπήβολα σχέδια και θορυβώδεις δηλώσεις. Συχνά δε και προμήθειες ελεγχόμενης νομιμότητας. Νομίζετε ότι έχουν πρόβλημα να υπογράψουν μία επιστολή και να αναιρέσουν την υπογραφή τους αργότερα; Δεν θα είναι η πρώτη φορά που το κάνουν, αλλά, φοβούμαι, θα είναι η τελευταία. Ασφαλώς ο Σαμαράς έχει κάθε λόγο να δυσανασχετεί, είναι ο καινούργιος της συντροφιάς. Μόνο που και οι άλλοι έχουν κάθε λόγο να μην τον πιστεύουν. Για την Ευρώπη ο Σαμαράς είναι ούτως ή άλλως «ανεύθυνος». Και το κυριότερο: έχει το στίγμα, είναι Έλληνας πολιτικός αρχηγός.

Επίσης στην Ευρώπη γνωρίζουν πως καμία επιστολή δεν μπορεί να δεσμεύσει την πολιτική βούληση. Όμως εκεί που μπαίνουν υπογραφές, δεν μπαίνουν διαχωριστικές ή κόκκινες γραμμές. Οι δανειστές δεν επιδιώκουν να πάρουν εγγυήσεις-αυτό είναι το λιγότερο. Περισσότερο τους ενδιαφέρει να συστήσουν στον ελληνικό λαό μία ετερόκλητη, αλλά αναγκαία συμμαχία με σαφή πολιτικό προσανατολισμό. Είναι λογικό ο Σαμαράς να αντιδρά στην προσπάθεια ενσωμάτωσης του στο μνημόνιο. Πολιτικά, αν μπει στην κυβέρνηση και υπογράψει τη δέσμευση, θα είναι σαν να προσφέρει τον λαιμό του στον βρυκόλακα-θα γίνει σαν και εκείνον χωρίς να γευτεί εξουσία στον ουρανίσκο του. Έχει άλλη επιλογή; Δεν έχει. Θα πάει να υπογράψει και κάποιος θα βρεθεί να του πει να μην το πάρει προσωπικά.

Advertisements