Το καλό που σου θέλω, Θοδωρή

Που λες Θοδωρή τη θυμάμαι τη μέρα. Βγήκες στην αίθουσα αφίξεων με εκείνο το χαμόγελο της μακεδονικής μαγκιάς που έχει αποκτήσει νεοπλουτίστικη αυτοπεποίθηση και ιστορική δικαίωση. Και καλά έκανες. Παικταράς ήσουν, μάγκας και άντρας με ιατρική βεβαίωση που έδειχνε ότι τα επίπεδα της τεστοστερόνης σου είναι πάνω από το φυσιολογικό. Άλλωστε φιλαράκι εγώ, όπως και όλοι οι άλλοι, μείναμε στο Revolution που ήταν γραμμένο στη μπλούζα σου. Επανάσταση. Και χαμηλά η μπάλα. Και ο ΠΑΟΚ πάνω από όλα. Και εγώ να είμαι στη Marfin στα Βριλήσσια στημένος για να πάρω μετοχές Θοδωρή. Και να τον λέω τον υποδιευθυντή ότι εσύ δεν είσαι Ντέμης, ότι, εντάξει, ΠΑΟΚ είμαι και δεν τρώω πρόλογο. Κλάιν μάιν Θοδωρή αν θα με λέγανε μέτοχο ή οτιδήποτε άλλο. Εγώ να σε στηρίξω ήθελα για αυτό και δεν με ένοιαζε να παίρνω ενημέρωση μετόχου και να έχω την τυπική αλληλογραφία με την εταιρία. Άσε μην μπαίνουμε και σε έξοδα. Ο ΠΑΟΚ πάνω από όλα δεν λέγαμε;

Μετά έμαθα ότι εσύ ήσουν λίγο πιο πάνω γιατί έπαιρνες έξι χιλιάρικα μισθό, ενώ ούτε ο Ζήσης ήταν παραπονεμένος. Αλλά, εντάξει, γράφαμε στα φόρουμ ότι το τζάμπα πέθανε και ότι από τη στιγμή που τα δίνεις όλα για τον ΠΑΟΚ πρέπει να βάζεις και κάτι στην τσέπη. Έκαιγε και τα άντερα του το Καγιέν να πηγαίνεις πάνω κάτω και στη Μεσήμβρια που η αλήθεια είναι ότι έριξες μπετά για να τελειώσει. Έφερες τον Σάντος, τον στήριξες τότε που έλεγε ότι είχε παίκτες-σαρδέλες και φέρατε με τον Ζήση παικταράδες-το λέμε όλοι αυτό. Στάχτη και χώμα πήρες και το έκανες ομάδα. Έπρεπε να πάρεις και το πρωτάθλημα τότε που μας έστησαν μέσα στον συμπολίτη με τον Σπάθα. Αλλά εντάξει, ΠΑΟΚ είσαι, μη μασάς. «Εμείς μαζί σου, σκύλε» λέγαμε και γράφαμε παντού. Και όταν οι αλήτες έκαναν τα ντου καθόμουν εγώ σαν γίδι και έγραφα ότι σε κάνουν πουστιά, ότι θα διώξουν τον μεγαλύτερο παράγοντα μετά τον Παντελάκη. Ναι, ρε συ αυτά έγραφα και δεν σβήνουν τα γαμημένα. Μέχρι και θεματοφύλακα των αρχών του ΠΑΟΚ σε έγραψα ρε Θοδωρή. Και ελπίζω να μην τα έχεις διαβάσει ποτέ. Μετά άρχισαν να ακούγονται διάφορα, αλλά εμείς πάλι δεν μασήσαμε. Με πήραν και με είπαν για εκείνη τη συνάντηση στη Χαλκιδική που λέγαμε να δώσουμε στον γαύρο τον Βιερίνια και πιέζαμε, λέει, τον κοντό, να δηλώσει ότι αυτός θέλει να φύγει και να πάει στο λιμάνι. Και εγώ έλεγα ότι καλά θα κάνεις να τον πουλήσεις γιατί η ομάδα χρειάζεται τα λεφτά.

Όμως μετά άρχισαν να βγαίνουν οι βρόμες για τον Βιολίδη, τις επιταγές και τις ψιλολαμογιές. Έλα μωρέ, μέσα στο ποδόσφαιρο είναι αυτά, έλεγα στον εαυτό μου και στις παρέες. Αλλά Θοδωρή, η μπόχα άρχισε να σκεπάζει και την τσίκνα έξω από το γήπεδο, μέχρι την Παπάφη κατέβαινε. Και να η μηνυτήρια αναφορά, οι ελεγκτές και η ποινική δίωξη. Ρε συ πας καλά; Ξεκινάς αρχηγός της εθνικής, ο άνθρωπος που σήκωσε την κούπα στην Πορτογαλία, έρχεσαι να σώσεις την ομάδα της καρδιάς σου, σε λατρεύει ένας λαός και τυλίγεσαι σε ένα δικόγραφο; Και να ήταν μόνο αυτό ρε; Αντί να βγεις να δώσεις στοιχεία που θα σε καθαρίζουν από τη λέρα, πας και δηλώνεις ότι έχεις εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη; Τι είσαι ρε Θοδωρή; Ο Άκης; Πρόεδρος του ΠΑΟΚ ήσουν ρε! Θεσμός με πόδια και Καγιέν. Έγω ότι και να με πουν για σένα, καλή πρόθεση θα έχω φιλαράκι. Θα περιμένω, φυσικά, τη δικαιοσύνη, αλλά πρώτα περιμένω εσένα. Να βγεις με τα χαρτιά στα χέρια, να με κοιτάξεις στα μάτια και να με πεις τι έγιναν τα λεφτά. Σε ικετεύω, πείσε μας ότι σε έχουν λασπώσει άδικα. Πες μας ότι δεν κάναμε λάθος που σε εμπιστευτήκαμε. Το καλό που σου θέλω, σκύλε.

Advertisements