Ο Δρομέας

Θα ήθελα να δω μία συγκέντρωση για τη Μακεδονία μπροστά στον Δρομέα. Να βγαίνουν οι Γιαπωνέζοι από το Hilton, να ανοίγουν τα κοντάρια των selfie και να φωτογραφίζονται μπροστά στο δρώμενο, ενώ το φρεσκοπλυμένο γλυπτό θα αντανακλά τις ακτίνες του γενναιόδωρου αττικού ήλιου.

Όμως όχι. Ο Δρομέας θα μείνει εδώ, να τρέχει μένοντας στη θέση του, λες και ασκείται σε κυλιόμενο διάδρομο πάνω στον χρόνο. Βέβαια η ιδέα της υπουργού Πολιτισμού, να τον ανταλλάξει με ένα άγαλμα από την πόλη των Σκοπίων ήταν ενδιαφέρουσα αν και θνησιγενής, πνίγηκε στον αμνιακό σάκο της γελοιότητας της. Ασφαλώς θα είχε και πρακτικά αποτελέσματα. Κάπως πρέπει οι γείτονες να ξεφορτωθούν τα στολίδια ενός ψέματος.

Και από την άλλη, αν μας έστελναν τον Μεγαλέξανδρο τους θα ήταν σαν να κερδίζαμε και εμείς ένα λάφυρο, σαν να παίρναμε πίσω ένα κλεμμένο σύμβολο. Τώρα ο Μεγαλέξανδρος θα τους μείνει. Κάτι θα πρέπει να κάνουν με αυτόν. Μία ιδέα θα ήταν να αντικαταστήσουν το σπαθί με δόρυ και να αφιερώσουν το άγαλμα στον Άγιο Γεώργιο -το υπόλοιπο styling μένει ως έχει. Μπορούν επίσης να χαράξουν τον αριθμό 10 στην πλάτη του Αλεξάνδρου και να πουν ότι τιμούν τον Γιώργο Κούδα, τον Μεγαλέξανδρο του ποδοσφαίρου. Το βόρειο τμήμα του Πρώτου Μέρους της Συμφωνίας των Πρεσπών θα λατρέψει την ιδέα.

Υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές λύσεις. Να αφήσουν το άγαλμα ως έχει, λέγοντας ότι είναι ο Τζον Σνόου από το Game of Thrones. Nα του βάλουν μία μάσκα και να το προσφέρουν στον Ζορό αν και σε αυτήν την περίπτωση θα εγείρετο θέμα με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη που, ως γνωστόν, είναι Μακεδόνας από τη σωστή πλευρά των συνόρων.

Τέλος πάντων, είναι δικό τους πρόβλημα και δεν θα καταναλώσουμε εμείς φαιά ουσία για το φενγκ σούι των Σκοπίων. Εμείς το μόνο που θέλουμε είναι τον Δρομέα που αγαπήσαμε στη θέση του. Και ενδεχομένως μετά τις εκλογές να του χαρίσουμε το όνομα του Αλέξη Τσίπρα.

Advertisements