Οι «Ρετσίνες» του Ζουργού

Αν είσαι τυχερός και βάλεις πολλά χρόνια στην άκρη, έρχεται ο καιρός που κατεβαίνεις στο υπόγειο της ζωής σου και βλέπεις όλα όσα καταχώνιασες ελπίζοντας να τα ξεχάσεις. Εκεί κάτω κυκλοφορούν, σαν φυλακισμένα στοιχειά όλες οι προηγούμενες εκδοχές του εαυτού σου. Το παιδί που άλλαξε δέρμα και έγινε νιότη, ο νέος, ο ώριμος, ο μεσήλικας. Δεν σε αναγνωρίζουν. Και εσύ κάνεις ότι δεν τους βλέπεις. Continue reading

Ο Σικελιανός του Χωμενίδη

Ο Χωμενίδης έλεγε ότι ο «Φοίνικας» θα είναι το καλύτερο έργο του σχεδόν πριν αρχίσει να το γράφει. Δεν είχε άδικο. Και αν στο, στοιχειωμένο πια, «Σοφό παιδί», μας συστήνεται το ταλέντο, στη «Νίκη» και στον «Φοίνικα» συνομιλούμε με έναν συγγραφέα που αφήνει δύο έργα με διαχρονική αξίωση. Και είναι ακόμα μικρός, ναι; Continue reading

O σκοτεινός κόσμος του Πρίμο

skabΚάποια στιγμή φοβήθηκα και είπα ότι ο Σκαμπαρδώνης θα κάνει το έγκλημα, στέλνοντας τον ήρωα του στο διάολο. Αυτό δεν θα ήταν απαραιτήτως κακό για τον Πρίμο –θα ησύχαζε. Εγώ όμως τώρα είμαι έτοιμος να ξεκινήσω καμπάνια. Ο Πρίμο πρέπει να ζήσει. Τουλάχιστον για άλλα δύο βιβλία. Και ας πεθάνει μπατίρης, πλήρης ημερών και αμαρτιών, μέσα σε ένα άθλιο γηροκομείο, μεσοτοιχία με παράνομο επαρχιακό μπουρδέλο. Continue reading

Η ψυχανάλυση του Χρήστου Χωμενίδη

xomΣτη «Νίκη» ο Χωμενίδης έγραψε για τη μαμά του. Στο «Νεαρό άσπρο ελάφι» γράφει για μένα. Δεν δυσκολεύτηκε, βρήκε μία ανοιχτή εκκλησία, μπήκε μέσα και την έκλεψε. Υποτίθεται ότι γράφει για τον εαυτό του. Τον πήρε, λέει, έτσι γυμνό, του έβαλε το ακάνθινο στεφάνι του μυθιστορηματικού ήρωα και τον πέταξε μπροστά τα μάτια μας. Continue reading

Τα παράλληλα σύμπαντα του Δημήτρη Νανόπουλου

nanop-thumb-large«Το γεγονός ότι ο πλανήτης μας βρέθηκε στη σωστή απόσταση από τον Ήλιο ήταν εντελώς τυχαίο. Υπήρχε η πιθανότητα να μη βρισκόταν ποτέ κανένας πλανήτης σε αυτή τη θέση, πράγμα που δεν θα είχε καμία σημασία για τη Φύση. Ολες τις εποχές οι άνθρωποι αναζητούσαν την ύπαρξη ενός κεντρικού νόμου ο οποίος να διέπει την ανθρώπινη ζωή από τη Δημιουργία και μετά. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος τέτοιος νόμος. Είμαστε το αποτέλεσμα μίας συγκυρίας γεγονότων και αυτή είναι πλέον μία οριστική γνώση, στηριγμένη πάνω σε πειραματικά δεδομένα.». Continue reading