Λίπος ως τους αστραγάλους

Μπορείς να δεις μία χώρα μέσα από την τηλεόρασή της; Πιστεύω πώς ναι. Αν κάτσεις για 24 ώρες σε έναν καναπέ,κρατώντας το τηλεχειριστήριο, θα σηκωθείς εξαντλημένος, αλλά θα ξέρεις σχεδόν τα πάντα. Συχνά προσπαθώ να φανταστώ τι σκέφτεται ένας ξένος που έρχεται πρώτη φορά στη χώρα μας και παρακολουθεί τηλεοπτικές εκπομπές. Continue reading

Advertisements

Επιτέλους, Γιούρι Γκριγκαρόβιτς!

Στη μακρά καλλιτεχνική τους πορεία, ο Γιάννης Πουλόπουλος και η Βίκυ Λέανδρος έχουν μοιραστεί ένα τραγούδι. «Ζω για να σ’ αγαπώ πολύ». Οπως διαβάζουμε στα οπισθόφυλλα των δίσκων, οι στίχοι είναι του Λευτέρη Παπαδόπουλου και η μουσική του Πιοτρ Τσαϊκόφσκι. Μία συνάντηση δύο μεγάλων της Τέχνης.

Continue reading

H ομιλία του Περικλή στο TEDx των νεκρών

Σε αυτή τη χρονική στιγμή ο Περικλής είναι 45 ετών. Μιλούσε γρήγορα και σταθερά, έχοντας πάντα το ένα χέρι μέσα στον χιτώνα, χειρονομία που έδειχνε μέτρο και σεβασμό. Στο κεφάλι του ήταν η γνωστή περικεφαλαία.
Continue reading

Οι άνθρωποι που μας μεγαλώνουν

O Μάνος Ελευθερίου ήταν ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους μίας κατηγορίας ανθρώπων που φθίνει μέρα με τη μέρα: είναι οι άνθρωποι που μας μεγαλώνουν. Μερικές φορές δεν ξέρεις ότι υπάρχουν ή δεν αναγνωρίζεις το πρόσωπό τους. Όμως αυτοί είναι εκεί, στο μέσον κάτι τεράστιων και αχανών χώρων, καθισμένοι μπροστά σε έναν αργαλειό, δουλεύουν το νήμα που μας δένει όλους μαζί, το ρούχο που ντύνει την κοινή μας συνείδηση. Continue reading

Δύο δευτερόλεπτα Μουντιάλ

Θέλω να το δείτε σε αργή κίνηση και από πολλές κάμερες. Το «έλα μωρέ μαλάκα» εκφέρεται μπουκωμένο. Από πίτσα. Το χέρι που κρατάει το δαγκωμένο κομμάτι, σπάει προς τα δεξιά, αφήνοντας ψίχουλα που χώνονται, μέσα από φανελάκι, σε δασύτριχο στήθος ή πέφτουν στο πάτωμα. Continue reading