Για τα πανηγύρια

Μπορεί ο άνδρας να είναι για τα πανηγύρια, αυτό όμως δεν συνεπάγεται και την κτήση σχετικής εμπειρίας. Εχω παρακολουθήσει πανηγυρικούς. Εχω συμμετάσχει σε πανηγυρισμούς που έλαβαν χώρα στο γήπεδο Τούμπας, με μακεδονική αυθεντικότητα και αφρικανική ορμή. Αλλά από πανηγύρια δεν ξέρω. Continue reading

Advertisements

Πού πηγαίνουν οι καλλιτέχνες όταν πεθαίνουν;

Οι σπουδαίοι καλλιτέχνες έχουν τη μνήμη, το αποτύπωμα τους έργου τους, για να κατευνάζουν τον φόβο του θανάτου. Είναι και αυτή μία παρηγοριά, ένα υποκατάσταστο της αθανασίας. Continue reading

Γιατί δεν βγαίνουν νέοι «Τζορτζ Μάικλ»;

%ce%b3%ce%bcΑσε την Εϊμι στην ησυχία της, αν και μόνο αυτή μπορεί να βγει μέσα από το ντουμάνι ενός τρίφυλλου και να απευθύνει το λόγο στον Μπόουι, στον Πρινς, στον Τζορτζ Μάικλ. Ζωγραφισμένη από το ίδιο πενάκι ήταν. Αν ζούσε θα ήταν 33 και η μουσική που θα έβγαινε από μέσα της, μαζί με ξερατά, ουσίες και αλκοόλ, θα γύριζε όλα τα κουμπάκια προς τα δεξιά. Η Εϊμι. Κανένας άλλος; Continue reading

O Ομπάμα ως θέαμα

182210Θα μπορούσε στη θέση του να ήταν κάποιος σαν τον Ουίνστον Τσόρτσιλ; O Mπαράκ Ομπάμα, ο πιο γνωστός και ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο ήταν στη σκηνή. Ηξερα ότι παρακολουθώ Ιστορία από τον πρώτο εξώστη, έχοντας πλέον ένα «Ημουν και εγώ εκεί» στην εσωτερική τσέπη του σακακιού. Όμως ήταν και η απορία εκεί: θα στεκόταν στο σανίδι κάποιος σαν τον Ουίνστον Τσορτσιλ; Continue reading

Ο ριάλιτι θάνατος του Ανδρέα Μπάρκουλη

Andreas_MparkoulisΗ Ατροπος είναι η Μοίρα που με τα κοφτερά ψαλίδια της κόβει το νήμα της ζωής και παραδίδει τις ψυχές στα σκοτάδια του Αδη. Και έμεινε καιρό πάνω από το νεκροκρέβατο του Ανδρέα Μπάρκουλη. Ακόνιζε τα ψαλίδια της, τα χτυπούσε δυνατά το ένα με το άλλο, όμως άφηνε το νήμα να ξεφτάει. Εβγαινε ο θόρυβος έξω από το δωμάτιο, τραβούσε προς τα εκεί περίεργους, κανάλια, κυράτσες του μεσημεριού, λαίμαργα μάτια που ανοιγοκλείνουν στην καρέκλα του κομμωτηρίου. Α, ναι, η μοίρα δεν ήταν δίκαιη για τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Ισως δεν ήταν και οι άνθρωποι του. Continue reading