Στον Άρη

Πριν από 80 χρόνια και κάτι μέρες ο Όρσον Ουέλς έκανε τη μεγαλύτερη φάρσα στην ιστορία των μέσων ενημέρωσης, λέγοντας στο ραδιόφωνο ότι ξεκίνησε εισβολή από τον Άρη. Ξέρετε όλοι τι ακολούθησε. Πανικός. Continue reading

Advertisements

Μία γιορτή σε χρονοκάψουλα

Θυμάμαι την πρώτη γιορτή του Πολυτεχνείου στο σχολείο. Ήταν το 1983, δέκα χρόνια μετά την εξέγερση. Ήμουν μαθητής στην τελευταία τάξη του Λυκείου. Ως γεγονός ήταν συγκλονιστικό για τη σχολική κοινότητα. Και δημιούργησε νευρικότητα. Continue reading

Η πίστη μας στον Θεό

Έρευνα δείχνει ότι το 92% των Ελλήνων πιστεύει στον Θεό. Αυτό έχει και θετική και αρνητική ανάγνωση. Από τη μία λες πως είναι καλό ο άνθρωπος να τοποθετεί κάπου τις ελπίδες του, έστω και στη σφαίρα του υπερφυσικού. Από την άλλη όμως, προβάλλει η ματαιότητα της καταφυγής στο θείο. Και αν δεν κρύβεται κανείς εκεί πάνω; Πού πάνε οι προσευχές; Continue reading

Ένας τρελός κόσμος

Ποτέ στην ιστορία της η Γερμανία δεν ήταν τόσο πλούσια και τόσο ισχυρή. Η ευημερία τρέχει πάνω στις ρόδες ακριβών αυτοκινήτων, η ανεργία βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό, οι δε πρόσφυγες που θα μείνουν στη χώρα αναμένεται να τονώσουν τα δημογραφικά και εργασιακά της χώρας. Και όπως θα έλεγε ο Ομπάμα, αν ένας άνθρωπος μπορούσε να διαλέξει τη στιγμή που θα γεννηθεί, η Γερμανία του 2018 θα ήταν μία εξαίσια επιλογή. Continue reading

Τα δώδεκα χρόνια του γονιού

Δεν ξέρω άνθρωπο που νοσταλγεί τα σχολικά χρόνια των παιδιών του. Μπορεί να του λείπουν τα χρόνια, αλλά όχι το σχολείο. Βλέπω στην τηλεόραση νέους γονείς, δροσερές μαμάδες και δυνατούς μπαμπάδες να μπαίνουν στο προαύλιο κρατώντας από το χέρι το πρωτάκι τους. Αν ζηλεύω; Θα τρομάζατε αν ακούγατε το γέλιο μου. Αισθάνομαι κάτι μεταξύ οίκτου και εκείνου του συναισθήματος που είχα όταν έβλεπα φαντάρους, λίγο μετά την απόλυσή μου από τον Στρατό. Θα πήξετε. Continue reading