Το κόμμα της Φώφης

Το ΠΑΣΟΚ οδεύει σε έκτακτο συνέδριο. Είναι και αυτός ένας τρόπος για να προσελκύσει (και ως ΚΙΝΑΛ), έστω για λίγο, το ενδιαφέρον, να ανιχνευτεί σφυγμός και να αντιληφθεί το πολιτικό ακροατήριο ότι πρόκειται για έναν πολιτικό οργανισμό που είναι ακόμα ζωντανός. Oχι, βέβαια, σαν ροκ συγκρότημα, αλλά σαν κομπανία. Continue reading

Η «προδοσία» των Βρασνών

Τα Νέα Βρασνά έχουν πολύ ωραία παραλία. Ως παραθεριστικός προορισμός ήταν πάντα αδικημένος, ανάμεσα στον Σταυρό και στην Ασπροβάλτα, αλλά παλαιότερα προσέλκυε επισκέπτες από τη Γερμανία, την Αυστρία και την πρώην Γιουγκοσλαβία. Αρκετοί Θεσσαλονικείς διατηρούν εξοχικά εκεί, ενώ, ως σημείο, αποτελούσε δημοφιλή στάση στο ταξίδι προς τη Θράκη. Μετά έγινε η Εγνατία και στην παραλία των Βρασνών πηγαίνεις μόνο αν είναι ο τελικός προορισμός σου. Στο χωριό, πάντως, υπάρχουν μερικά ενδιαφέροντα σημεία των βυζαντινών χρόνων καθώς και μουσείο. Continue reading

Ακολουθώντας το φανταστικό

Η πρώτη ανάγνωση του “Joker” είναι μία αγόρευση, στο παγκόσμιο βήμα, για την οργή των καταφρονεμένων. Μία δεύτερη ανάγνωση μπορεί να διακρίνει την προτροπή σε πράξεις βίας με το πρόσχημα της «ανατροπής». Και αν επιχειρήσεις μία τρίτη, ίσως ανακαλύψεις διάθεση για τη δαιμονοποίηση της ψυχικής ασθένειας -ένας ψυχασθενής που εξελίσσεται σε δολοφόνο όταν του κόβουν τα χάπια. Continue reading

Tα συστατικά της Χρυσής Αυγής

Τον χειμώνα του 2013 παρακολούθησα έναν ποδοσφαιρικό αγώνα από τηλεόραση καφενείου που βρίσκεται σε μία παράλληλη της οδού Λιοσίων. Στο ημίχρονο ο καφετζής άλλαξε κανάλι. Είχε δελτίο ειδήσεων. Στο ρεπορτάζ μιλούσε ο Ηλίας Κασιδιάρης. «Κάντε ησυχία ρε, να ακούσουμε τον Λιάκο!» Το καφενείο άκουγε. Και συμφωνούσε. Continue reading