Aπό τα 14.000 πόδια

Προτίμησα να ξεκινήσω με την ερώτηση που απασχολεί όλους και πήγε να μου κλέψει ύπνο το προηγούμενο βράδυ. Υπάρχει περίπτωση να μην ανοίξει το αλεξίπτωτο; Ο Δημήτρης σήκωσε βαριεστημένα το κεφάλι, με κοίταξε και απάντησε μονολεκτικά: «Ναι». Και συνέχισε να ασχολείται με τους ιμάντες και την εξάρτυση που θα μας έδεναν μαζί, για να πέσουμε από τα 14.000 πόδια. Continue reading

Advertisements

Τι έμαθα από το τεστ DNA

Η συσκευασία πρέπει να σχεδιάστηκε από διάνοιες του design. Και ανοίγει στα δύο, σαν συρόμενη πόρτα σε παλιό σαλόνι της Κυψέλης. Διάβασα το βιβλιαράκι με τις οδηγίες. Και μετά έβαλα τη μία μπατονέτα στο ούλο. Και έπειτα τη δεύτερη. Continue reading

Ποιον στηρίζουμε στο Game of Thrones;

Πριν από λίγες μέρες, ρεμβάζοντας σε παραλία, μία σκυλίτσα ήρθε και τρίφτηκε στα πόδια μου. (Αν έγραφα ότι ήμουν στην παραλιακή και ένα σκυλί ήρθε και τρίφτηκε πάνω μου, το νόημα θα ήταν εντελώς διαφορετικό.) Και επειδή, στην κατάσταση μου, οποιαδήποτε αυθόρμητη επαφή με πρωτοβουλία του θηλυκού δύναται να θεωρηθεί μεγάλη έκπληξη, ανταπέδωσα με γενναιοδωρία την τρυφερότητα. Continue reading

To Πάσχα της αμαρτίας

Στη συλλογική μας αφήγηση το Πάσχα συμβολίζει, πέραν των θρησκευτικών, την ανάσταση της φύσης μέσα από τον χειμώνα και κατ’ επέκταση την ανάταση της ψυχής που υποδέχεται το χαρμόσυνο μήνυμα. Ναι, κάπως έτσι είναι. Όμως όλο αυτό αποτυπώνεται πάνω σε ένα καμβά φτιαγμένο από τεράστιες αντιφάσεις. Continue reading

Tρεις στιγμές στην Τούμπα

Αν καβαλούσα σήμερα μία χρονομηχανή και γύριζα πίσω, στις 9 Ιουνίου 1985, θα πετύχαινα τον εαυτό μου να βαδίζει την οδό Διογένους, έχοντας πίσω του το γήπεδο της Τούμπας και τις φωνές των πανηγυρισμών για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Θα πλησίαζα με άνεση τον 19χρονο -έτσι όπως έχω γίνει αποκλείεται να με αναγνώριζε. Και θα του έδινα τέσσερις συμβουλές. Continue reading