To δικό μου το παιδί

Πιο παλιά, όταν δεν υπήρχαν smartphones, η αναμονή ήταν πιο δύσκολη. Μετρούσες τις πλάκες στο πεζοδρόμιο. Παρατηρούσες μια πασχαλίτσα επάνω στο δάχτυλό σου. Κοιτούσες τις αντανακλάσεις του ήλιου στο νύχι σου. Χάζευες την κυρία με τη λαχανί βερμούδα. Γερμένη πάνω στα κάγκελα, με μία έκφραση πόνου, σχεδόν διπλωμένη στα δύο. Μην ήταν βαρύς ο φραπές ή είναι η αγωνία που πάει να την κόψει στα δύο; Continue reading

Η ομιλία του Αποστόλου Παύλου στο ΤEDx των Νεκρών

Το DEADx θα ήταν το TEDx των νεκρών. Δηλαδή ένα θεατρικό TED event στο οποίο θα μιλούσαν νεκροί. Επρόκειτο να ανέβει στη Στέγη την Τρίτη και 13 Δεκεμβρίου 2016, όμως, για λόγους που δεν είναι της ώρας, η παραγωγή ματαιώθηκε. Είχα αναλάβει να γράψω δύο ομιλίες. Η μία ήταν του Απόστολου Παύλου με θέμα «Πώς να φτιάξεις μία θρησκεία». Ο Απόστολος Παύλος είναι, άλλωστε, αυτός που έκανε τον χριστιανισμό θρησκεία και της έδωσε οικουμενικό χαρακτήρα, προσθέτοντας το στοιχείο της ανάστασης των νεκρών. Continue reading

Οταν φοβάμαι

Τα βράδια πηγαίνω στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για την ακρίβεια έρχονται αυτές σε μένα. Και φέρνουν ύπνο. Άλλοι μετρούν προβατάκια, εγώ τις ΗΠΑ. Μία προς μία. Μπορώ να σας πω και τις πενήντα, αν δεν κοιμηθώ. Με κάθε τρόπο. Με τη φορά του ρολογιού ή και αντίστροφα. Διαγωνίως, οριζοντίως, καθέτως. Τώρα δουλεύω το σχήμα σταυρού με ακτίνες. Και καθώς το επεξεργάζομαι, βάζοντας στη μία άκρη το Όρεγκον και στην άλλη τη Βόρεια Καρολίνα, βυθίζομαι στον ύπνο ξαπλωμένος στη ράχη μίας νταλίκας που διασχίζει τη Μοντάνα. Πιο παλιά δεν ήταν τόσο εύκολο. Continue reading

Ξενοδοχείο ημιδιαμονής

maxresdefaultΔύο-τρεις φορές την εβδομάδα αγοράζω φαγητό από ένα φούρνο που βρίσκεται δίπλα σε ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Η διαδικασία θέλει το χρόνο της. Θα βγει η σαλάτα από το ψυγείο, θα της βάλουν λαδόξυδο και μετά το καπάκι. Και από πάνω η αραβική πίτα με τη γαλοπούλα. Και δίπλα ένα γιαούρτι, με το κουταλάκι του. Continue reading