Παίζουμε μόνοι μας στο θέατρο, μωρό μου

Στα γενέθλιά του, το 2010

«Ο λάκκος με τ’ αστεία που σκάβω από παιδί, η τέλεια ληστεία που έχω σκαρφιστεί, με σφίγγει σαν παπούτσι ντόπιο και μπαλωμένο, στο χείλος του Ζαλόγγου το τέλος περιμένω. Θέλω να πέσω μέσα, σε χάχανα και γέλια να πνιγώ. Να γίνω πριγκιπέσα, της μάνας μου τα ρούχα να φορώ. Να χαθώ.» Continue reading

Advertisements

Στα άκρα με τη φαλάκρα

Στον στρατό οι παλιοί έλεγαν ότι το κράνος και το τζόκεϊ προκαλούν τριχόπτωση, συνεπώς αν θέλεις να κρατήσεις τα μαλλιά σου πρέπει να κυκλοφορείς ασκεπής. Εν ανάγκη, ας φας και μερικές μέρες φυλακή ή καμιά κράτηση. Τι είναι μία έξοδος μπροστά στην αίσθηση που σου δίνουν τα δάχτυλα μέσα σε μία πλούσια κώμη; Continue reading

Λίγο πριν πεθάνεις

Κάπου διάβασα ότι ο θάνατος από μακρά ασθένεια σου δίνει, τουλάχιστον, την παρηγοριά  των τελευταίων διευθετήσεων. Πρώτα, λένε, απαλλάσσεσαι από το άγχος του θανάτου. Δεν φοβάσαι πλέον μην αρρωστήσεις και χαθείς. Σου συνέβη. Continue reading

Εσύ μίσησες τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε

O Βόλφγκανγκ Σόιμπλε πρέπει να είναι ένας από τους πιο μισητούς ανθρώπους για την ελληνική κοινή γνώμη. Μπορεί να είναι και ο πιο μισητός. Εξαρτάται πώς βλέπεις τα πράγματα και πόσο Λαζόπουλο έχεις καταναλώσει τα τελευταία χρόνια. Continue reading

Για τα πανηγύρια

Μπορεί ο άνδρας να είναι για τα πανηγύρια, αυτό όμως δεν συνεπάγεται και την κτήση σχετικής εμπειρίας. Εχω παρακολουθήσει πανηγυρικούς. Εχω συμμετάσχει σε πανηγυρισμούς που έλαβαν χώρα στο γήπεδο Τούμπας, με μακεδονική αυθεντικότητα και αφρικανική ορμή. Αλλά από πανηγύρια δεν ξέρω. Continue reading