Russian doll

Την Παρασκευή, πριν αλλάξει η ώρα, συζητούσα με τους ακροατές στο ραδιόφωνο για αυτήν την ευκαιρία που σου δίνει το ρολόι μία φορά τον χρόνο: να ξαναζήσεις μία ώρα από τη ζωή σου. Να γυρίσεις πίσω, μαζί με τους δείκτες και να ξαναδείς τα πράγματα διαφορετικά. Όμως οι περισσότεροι κοιμόμαστε. Continue reading

Ανήμπορος μπροστά στο μέλλον

«Φαινόταν καλή ιδέα, αλλά δεν πήγε όπως περιμέναμε. Ευτυχώς δεν χάσαμε και πολλά, μόνο εκατό εκατομμύρια δολάρια». Κοίταξα έξω από το παράθυρο, πάνω ψηλά στην ταράτσα του απέναντι κτιρίου. Είδα μία διαφήμιση για delivery κάνναβης. Αλλά εγώ ήδη την είχα ακούσει. Continue reading

Εξωγήινος στην Οία

Στην Οία, απόγευμα. Στέκομαι μπροστά στο βιβλιοπωλείο «Ατλαντίς», το καλύτερο του κόσμου, κατά τους New York Times, που πρόσφατα έκλεισε για δύο μέρες λόγω φορολογικών παραβάσεων. «Το πιστεύεις ότι ο εφοριακός είχε κούρεμα Μοϊκανού;» μου λέει φίλος επιχειρηματίας που διατηρεί παρακείμενο εμπορικό κατάστημα. Ναι. Νομίζω ότι έχω φτάσει στην ηλικία που πιστεύω τα πάντα και δεν με εκπλήσσει τίποτα. Continue reading

Σταυρόλεξο στις διακοπές

Διαβάζω άρθρα και αφιερώματα για τα βιβλία των διακοπών με τον τρόπο που ένα κουτάβι παρατηρεί τα αυτοκίνητα στον δρόμο. Και απορώ πώς τα καταφέρνουν όλοι αυτοί και διαβάζουν βιβλία στην παραλία, στο μπαλκόνι ή γύρω από λευκούς τοίχους με πολτοποιημένα κουνούπια επάνω τους. Εγώ δεν μπορώ να διαβάσω τίποτα στις διακοπές. Ούτε καν SMS. Και ειδικά τα τελευταία χρόνια η κατάσταση μου επιδεινώνεται ραγδαία και αισθάνομαι ότι είναι μη αντιστρέψιμη. Continue reading

Aπό τα 14.000 πόδια

Προτίμησα να ξεκινήσω με την ερώτηση που απασχολεί όλους και πήγε να μου κλέψει ύπνο το προηγούμενο βράδυ. Υπάρχει περίπτωση να μην ανοίξει το αλεξίπτωτο; Ο Δημήτρης σήκωσε βαριεστημένα το κεφάλι, με κοίταξε και απάντησε μονολεκτικά: «Ναι». Και συνέχισε να ασχολείται με τους ιμάντες και την εξάρτυση που θα μας έδεναν μαζί, για να πέσουμε από τα 14.000 πόδια. Continue reading