Αλλαγή δεν γίνεται χωρίς τον Σταύρο

Καμιά φορά, όταν βλέπω τη Φώφη με τον Σταύρο, τους φαντάζομαι σαν την εικόνα από τον Ε.Τ., όταν το παιδάκι και ο εξωγήινος έρχονται δάχτυλο με δάχτυλο. Δεν έχει σημασία ποιος είναι το παιδί και ποιος ο alien, αν και μπορείς να πεις ότι ο Σταύρος προσγειώθηκε στο πολιτικό μας σύστημα σαν εξωγήινος. Continue reading

Advertisements

Σπονδή, με φραπέ, στον Δημήτρη Βακόνδιο

Ο Βακόνδιος και η παρασκευή του φραπέ. Εργα των Παναγιώτας Θεοφιλάτου και Τάσου Παπαϊωάννου

Κανένας δεν ξέρει τι απέγινε ο Δημήτρης Βακόνδιος, ο άνθρωπος που το 1957 ανακάλυψε τον φραπέ. Αν ζει, θα είναι υπερήλικας, μπορεί και αιωνόβιος, έχοντας ρουφήξει τη ζωή με το καλαμάκι. Αν πάλι έχει φύγει, το έκανε αθόρυβα, διακριτικά. Η εφημερίδα με το αγγελτήριο σίγουρα θα δίπλωσε πάνω σε τραπέζια καφενείου, δίπλα σε ποτήρια με φραπέ. Όμως, για φαντάσου, στις κηδείες σερβίρουν ελληνικό καφέ. Continue reading

Ακου να σου πω, Νίκο Καρανίκα

Νίκο Καρανίκα, άκου να σου πω, καλέ μου φίλε…
Οσο είσαι στα ωραία Γιαννιτσά, μιξάρεις ποτά και μουσικές στο μπαρ ή διατυπώνεις αποφθέγματα περί καριέρας, έχεις το δικαίωμα να γράφεις και να λες ό,τι σου γουστάρει στο facebook, στο twitter, ενίοτε και σε τοίχους. Αρκεί να είσαι προσεκτικός και να μην εκτίθεσαι από την ορθογραφία σου – παθαίνετε κάτι τέτοια εκεί στο Μαξίμου. Continue reading

Πώς είναι να είσαι ο Σάκης Ρουβάς;

Πριν από μερικά χρόνια έβλεπα τον Πικέ να σηκώνει το τρόπαιο του Champions League με την Μπαρτσελόνα και σκεφτόμουν ότι είναι πετυχημένος, πλούσιος, όμορφος, λουσμένος στη σαμπάνια και όταν γυρίσει σπίτι θα τον περιμένει η Σακίρα. Continue reading

Και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;

Μέχρι χθες, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πρέπει να ήταν ο τελευταίος εν ζωή άνθρωπος που συνυπήρχε στην ίδια φωτογραφία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Και ασφαλώς ένας από τους πιο τυχερούς που ανέπνεαν στον τόπο. Continue reading