Οι Μήτσοι χωρίς Λαζόπουλο

Συνήθως οι σπουδαίοι καλλιτέχνες αντιστρέφουν τη συνθήκη του Ντόριαν Γκρέι. Ο χρόνος σκάβει το πρόσωπο, αλλά δεν τολμά να αγγίξει το καλλιτεχνικό έργο. Η δε διαχρονία της δημιουργίας, λειτουργεί και ως μοναδικό, πολύτιμο υποκατάστατο της αθανασίας. Ο Λάκης Λαζόπουλος είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Continue reading

Advertisements

Για τον Λάζαρο Χατζηνάκο

Από τη μέρα που πέθανε ο Λάζαρος Χατζηνάκος, αμέσως μόλις στέγνωσαν τα δάκρυα μου, άρχισα να σκέφτομαι μία νεκρολογία που θα του άξιζε. Δεν είμαι όμως καλός, ούτε έχω ασκηθεί στη γραφή τέτοιων πραγμάτων, αν και θα μπορούσα να διατρέξω τους βασικούς άξονες της ζωής του. Continue reading

Η πόλη του Ιβάν Σαββίδη

Η κυρία Πόπη ήταν η πιο καλή, η πιο γλυκιά δασκάλα που μπορούσε να έχει ένα παιδί στα μέσα των ‘70s. Στο 30ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης. Δεν μας έδερνε και ήταν οπλισμένη με υπομονή. Για χάρη της λέγαμε το «Μακεδονία ξακουστή» με τεντωμένο λαιμό. «Που έδιωξες τους Βούλγαρους και ελεύθερη είσαι τώρα». Και από τα σοφά της χείλη άκουσα πρώτη φορά για την αδικία που υφίσταται η πόλη μας από την Αθήνα. Στην Πατριδογνωσία δε, της Τρίτης Δημοτικού, μας μιλούσε συχνά για την ανισότητα ανάμεσα στη Βόρεια Ελλάδα και στην πρωτεύουσα. Πιθανότατα η κυρία Πόπη δεν είχε ιδέα από ποδόσφαιρο. Continue reading

«Ο Σταύρος του Μπόμπολα»

Υπάρχει ένας έμπορος φρούτων που λέγεται Μπόμπολας και, υποθέτω, δεν έχει καμία σχέση, τουλάχιστον άμεση, με τη γνωστή επιχειρηματική οικογένεια. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, παρακολουθούσα έναν συμπαθητικό άνδρα να γεμίζει τη σακούλα του με φρούτα από ένα καφάσι του Μπόμπολα. Continue reading

Ο πολύτιμος χρόνος του Αλέξη Τσίπρα

«Αναρωτιόμουν όλη μέρα αν άξιζε να έρθω και να σπαταλήσω μέρος του πολύτιμου χρόνου μου» είπε ο Πρωθυπουργός, αναφερόμενος στη συζήτηση επί της πρότασης που κατέθεσε η ΝΔ, για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής με αντικείμενο τη διερεύνηση υπουργικών ευθυνών στην υπόθεση Novartis. Continue reading