Ο νους στην απεραντοσύνη του θανάτου

Είσαι ο Αντονι Μπουρντέν. Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς. Ο Κερτ Κομπέιν. Εχεις όλο τον κόσμο. Και όλος ο κόσμος θέλει να σε έχει. Και εσύ τον εγκαταλείπεις. Αρνείσαι αυτό που οι περισσότεροι από μας ποθούν. Τη ζωή. Οχι οποιαδήποτε ζωή. Μία ζωή σαν τη δική σου.

Continue reading

Advertisements

Ο Σικελιανός του Χωμενίδη

Ο Χωμενίδης έλεγε ότι ο «Φοίνικας» θα είναι το καλύτερο έργο του σχεδόν πριν αρχίσει να το γράφει. Δεν είχε άδικο. Και αν στο, στοιχειωμένο πια, «Σοφό παιδί», μας συστήνεται το ταλέντο, στη «Νίκη» και στον «Φοίνικα» συνομιλούμε με έναν συγγραφέα που αφήνει δύο έργα με διαχρονική αξίωση. Και είναι ακόμα μικρός, ναι; Continue reading

Λαμπράκηδες 17 χρονών

Η αλήθεια είναι ότι ένας 17χρονος έπρεπε να ενδιαφέρεται για τη δολοφονία του Λαμπράκη. Oπως και του Μπακογιάννη. Και του Καποδίστρια. Και είναι επίσης αλήθεια ότι όποιος κάνει στα σοβαρά αυτήν τη κουβέντα, έχει να μιλήσει καιρό με 17χρονους. Continue reading

Στην Εντατική και στο κρατητήριο

Είσαι διασωληνωμένη στην Εντατική. Βυθισμένη σε σκοτάδι. Και δεν θα μάθεις ποτέ αν το λευκό που βλέπεις είναι χαραμάδες φωτός ή οι ρόμπες των γιατρών. Κάθε ανάσα βγαίνει σαν σταγόνα νερού από βρύση που στάζει. Σηκώθηκες το ξημέρωμα να πας στη δουλειά σου. Και σε έστειλε εκεί ένας νταλικιέρης που έχασε γιο και αδερφό σε τροχαίο. Τον μισείς; Continue reading