O κωδικός του ποιητή

«Αυτός ο λαός δεν χρωστάει στους δανειστές του, αλλά στους ποιητές του», είχε πει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στη συναυλία υπέρ του «Oχι» στο Σύνταγμα. Το πλήθος δικαίως ενθουσιάστηκε, αλλά στο τέλος πλήρωσε τους δανειστές και συνεχίζει να αδιαφορεί για τα πνευματικά δικαιώματα των ποιητών και των στιχουργών του. Continue reading

Πυροβολάνε μωρέ τα παλικάρια;

Η ταβέρνα «Γκαγκάρης» είναι στα Ανώγεια. Όταν ο ιδιοκτήτης της ήταν μωρό παιδί, χρειάστηκε να μεταφερθεί αεροπορικώς στην Αθήνα, για ιατρικούς λόγους. Το γεγονός ήταν πρωτοφανές για τα δεδομένα της δεκαετίας του ‘60. Για τους συγχωριανούς, το κοπέλι πέταξε σαν τον Γκαγκάριν που, δια της παραφράσεως, έβαλε το όνομά του στον κατάλογο με τις κρητικές νοστιμιές. Continue reading

Η αγωνία των ευπαθών

Ενας άνθρωπος που ανήκει σε ευπαθή ομάδα. Σε παραγωγική ηλικία, αλλά με υποκείμενο νόσημα. Εργάζεται σε κατάστημα που πρόκειται να ανοίξει τη Δευτέρα. Μετακινείται με μέσα μαζικής μεταφοράς. Θα εργάζεται με μάσκα και γάντια σε περιβάλλον που δεν επιτρέπει τις μεγάλες συγκεντρώσεις ανθρώπων. Φοβάται να πάει στη δουλειά του. Ομως δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Continue reading

Προλετάριοι όλων των χωρών στοιχηθείτε

Το ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα. Σε τέλεια συμμετρική παράταξη. Λες και ένα παιδί άπλωσε τα στρατιωτάκια του στο χαλί. Με μάσκες και μετρημένες αποστάσεις. Και με κινήσεις κουρδισμένες από το ίδιο χέρι. Αν ήμουν τσολιάς θα πετούσα το όπλο και, καθισμένος στον Άγνωστο, θα έβαζα τα κλάματα, σκουπίζοντας τα δάκρυα στη φουστανέλα. Continue reading

H αναμέτρηση με την παλιά ζωή

Το σχέδιο για τη λειτουργία των τουριστικών επιχειρήσεων προβλέπει αρκετές καινοτομίες. Διαχωριστικά ανάμεσα στους υπαλλήλους και στους πελάτες στη ρεσεψιόν. Διαχωριστικά και στα εστιατόρια. Ακόμα και στις παραλίες, όπως διάβασα, δεν αποκλείεται να τεθούν κανόνες: απόσταση ανάμεσα στις ξαπλώστρες και αν θες να πας στο μπαρ, θα πρέπει να φοράς τη μάσκα. Continue reading