Κλείστε τον κύριο!

Οταν ο Βασίλης Λεβέντης μπήκε στη Βουλή, γράφτηκαν πολλά ζεστά, τρυφερά και χνουδωτά άρθρα για τον άνδρα που περίμενε τρεις δεκαετίες μέχρι να ξημερώσει η μέρα που, επιτέλους, θα χάιδευε με το ροζιασμένο χέρι του τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Continue reading

Advertisements

Τα δώδεκα χρόνια του γονιού

Δεν ξέρω άνθρωπο που νοσταλγεί τα σχολικά χρόνια των παιδιών του. Μπορεί να του λείπουν τα χρόνια, αλλά όχι το σχολείο. Βλέπω στην τηλεόραση νέους γονείς, δροσερές μαμάδες και δυνατούς μπαμπάδες να μπαίνουν στο προαύλιο κρατώντας από το χέρι το πρωτάκι τους. Αν ζηλεύω; Θα τρομάζατε αν ακούγατε το γέλιο μου. Αισθάνομαι κάτι μεταξύ οίκτου και εκείνου του συναισθήματος που είχα όταν έβλεπα φαντάρους, λίγο μετά την απόλυσή μου από τον Στρατό. Θα πήξετε. Continue reading

Χαμστεράκια στον τροχό

Πολλές φορές τα μεσημέρια στέκομαι απελπισμένος μπροστά στον υπολογιστή, μην έχοντας να γράψω απολύτως τίποτα. Αισθάνομαι όπως ο ραβδοσκόπος που ψάχνει νερό και γυρίζει σαν σκύλος που κυνηγά την ουρά του. Ένας ηθοποιός που τον πέταξαν στη σκηνή χωρίς να του δώσουν λόγια. Μία βρύση που στάζει, αλλά δεν βρίσκεται ένα χέρι να την ανοίξει. Continue reading

Πόσο προοδευτικός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ;

Σύμφωνα με το πολιτικό δελτίο πολέμου, η κυβέρνηση σκάβει τα χαρακώματα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης ανάμεσα στην πρόοδο και στη συντήρηση. Όπως έλεγαν παλαιά οι σπίκερ, για όσους έχουν ασπρόμαυρους δέκτες, ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται από αριστερά με σκούρες, κόκκινες, εμφανίσεις. Continue reading

Πιστεύετε ότι ζει ο Κώστας Γαβράς;

Ζούμε σε σοβαρούς καιρούς. Για αυτό και υπάρχει το ιδανικό περιβάλλον για φάρσες. Αυτό που συνέβη με τον «θάνατο» του Κώστα Γαβρά ήταν, φυσικά, μία φάρσα. Eνας μυθομανής ιταλός δάσκαλος, πρώτην δημοσιογράφος, έφτιαξε στο twitter λογαριασμό με το όνομα της υπουργού Πολιτισμού Μυρσίνης Ζορμπά. Continue reading