Στην αρένα μας

Το ελληνικό κίνημα των Αγανακτισμένων άντλησε ερείσματα από ένα ψέμα: οι Ισπανοί, λέει, φώναζαν στις πλατείες τους, μήπως και ξυπνήσει η Ελλάδα. Ασφαλώς αυτό δεν συνέβη ποτέ, πιθανότατα επειδή οι Ισπανοί έχουν σημαντικότερα προβλήματα από την αφύπνιση της ελληνικής αγανάκτησης. Όμως, οι άνθρωποι άρχισαν να μαζεύονται στις πλατείες όπως η άμμος στην άλλη πλευρά της κλεψύδρας. Οι συγκεντρώσεις στην αρχή του καλοκαιριού δεν ήταν απλώς μεγάλες. Ήταν οι μαζικότερες που έχουν πραγματοποιηθεί στην πρωτεύουσα, αντίστοιχες εκείνων της μεταπολίτευσης. Continue reading

Advertisements

Ιδού η πλατεία, ιδού και το κόμμα!

Η πλατεία είναι ένα καζάνι ιδεών που βράζει. Κοχλάζει και οι ιδέες με τις προτάσεις εξατμίζονται. Κάποιες σημειώνονται, γίνονται πρακτικά, αναπαράγονται τη στιγμή που ακούγονται μέσω του δικτύου. Είναι όμορφο. Είναι και δημιουργικό. Αλλά και τόσο αδιέξοδο, όσο το τέλος της γραμμής του μετρό. Αυτές τις μέρες παρακολουθώ, από κοντά ή μέσω δικτύου, τις συγκεντρώσεις και τις συνελεύσεις των «Αγανακτισμένων». Βλέπω την οργή να υψώνεται τόσο ψηλά που δεν φτάνω καν για να προσθέσω το δικό μου πυρακτωμένο πετραδάκι. Και δεν ξέρω που να κοιτάξω πρώτα. Continue reading