Μοναχική, μοχθηρή ματιά

Με όρους τηλεοπτικής σειράς το βιτριόλι έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν σουξέ. Ωραίες γυναίκες, πάθη, ερωτική αντιζηλία και εκδικητικό ένστικτο. Δίνεις το story σε έναν καλό σεναριογράφο και μετά δεν έχεις πού να χωρέσεις τη ρεκλάμα. Εμείς βέβαια καλά κάνουμε και κουνάμε το δάχτυλο προς τους συναδέλφους που κάνουν copy-paste κομμάτια από παλιά «Άρλεκιν». Ωστόσο ρουφάμε τα ρεπορτάζ τους με το ίδιο καλαμάκι που βάζουμε στο φρέντο. Continue reading

Mία βίαιη χώρα

zamΠάντα η οργή είναι δίκαιη. Και πρόκειται, πάντα, για οργή, ακόμα και όταν είναι κοινή αλητεία. Στο ΟΑΚΑ οι οπαδοί έκαναν ντου επειδή προκλήθηκαν, λέει, από τη χειρονομία του Σπανούλη. Οι άλλοι έκαναν παρέμβαση στη συναυλία του Ρουβά για να πετάξουν προκηρύξεις αντιεξουσιαστικού περιεχομένου. Οργισμένοι και εκείνοι. Τα άκουσε, άλλωστε, ο Βαρουφάκης. Continue reading

H δική μας βία

Το «η βία ακρωτηριάζει τη δημοκρατία» που είπε ο πρωθυπουργός μπορεί πλέον να αναγράφεται σε όλα τα δημόσια έγγραφα, όπως οι προειδοποιήσεις για το κάπνισμα στα πακέτα των τσιγάρων. Ως εύρημα ακούγεται σχετικά καλό. Η βία δεν σκοτώνει τη δημοκρατία όπως κάνει το AIDS με τον έρωτα. Την ακρωτηριάζει, δηλαδή την κρατά στη ζωή, πλην όμως προσθέτει το στοιχείο του μαρτυρίου. Εννοείται πως δεν υπάρχει άνθρωπος που απόψε το βράδυ θα πάρει ένα ληγμένο γιαούρτι με προορισμό βουλευτικό κεφάλι, αλλά θα αλλάξει γνώμη επειδή η βία ακρωτηριάζει τη δημοκρατία. Το πολύ να πάρει και δεύτερο κεσεδάκι, από εκείνα τα πήλινα που και βρίσκουν καλύτερα στόχο, αλλά δεν προσβάλλουν οικολογικές ευαισθησίες. Continue reading