Η Αμερική που μας τρομάζει

Πριν από δέκα χρόνια και δύο ημέρες, ο Μπαράκ Ομπάμα εμφανίστηκε μπροστά σε ένα ενθουσιώδες πλήθος στο Σικάγο, ως ο νεοεκλεγείς 44ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ημουν εκεί και από τότε δεν έχω ξανασυναντήσει τέτοιον ενθουσιασμό, ούτε σε ποδοσφαιρικό ματς. Ηταν σαν βλέπεις μία χώρα να αλλάζει ρούχα στον δρόμο για να υποδεχθεί μία καινούργια εποχή. Continue reading

Advertisements

Πάνω στην τρέλα του

Αν το δεις από αυστηρά ανθρώπινη πλευρά, είναι θετικό που ο χώρος στον οποίο κυρίως εργάζεται ο Ντόναλντ Τραμπ έχει οβάλ σχήμα -θα ήταν καλό να αποφεύγει τους χώρους με γωνίες. Βέβαια εν προκειμένω ,μας είναι αδιάφορο αν θα τραυματιστεί ο ίδιος καθώς μπορεί, αν κάτι δεν πάει καλά, να τραυματίσει ολόκληρο ημισφαίριο. Continue reading

Με τα σώβρακα και τα κορίτσια

trimpΕίδα δύο κοπέλες να κλαίνε. Υπέθεσα ότι θα ήταν κάτι προσωπικό. Δεν ήταν. Γιατί είδα μετά και άλλες δύο. Και μετά εμφανίστηκαν τρεις τύποι που μετέφεραν ένα ηχείο. Από το ηχείο έβγαινε η φωνή γυναίκας σε ερωτικό παροξυσμό και μουσική υπόκρουση ραπ. «Fuck me Donald, Fuck me hard.» Οι τρεις άνδρες γελούσαν σαν δαιμονισμένοι. Continue reading

Η τελευταία συγκέντρωση της Χίλαρι Κλίντον

homeO Μπαράκ Ομπάμα ύψωσε τη φωνή, άνοιξε την αγκαλιά του και υποδέχθηκε τη Χίλαρι Κλίντον που, έτσι όπως ήταν ντυμένη στα κόκκινα, την έβλεπα από μακριά σαν καύτρα τσιγάρου. Πρέπει να ήμουν ο μόνος, μέσα σε σαράντα χιλιάδες ανθρώπους, που δεν άφησε μία κραυγή ή έστω ένα επιφώνημα. Αν το πλήθος ήταν θάλασσα, θα είχε φουσκώσει από τον ενθουσιασμό. Και όμως, πριν η Χίλαρι ανοίξει το στόμα της, οι άνθρωποι άρχισαν να φεύγουν από το πάρκο. Continue reading

Mετά τον αντιαμερικανισμό

sssoΚάθε Νοέμβριο αναρωτιέμαι γιατί η πορεία του Πολυτεχνείου καταλήγει στην αμερικανική πρεσβεία χωρίς να περνάει από τη Βουλή και το Πεντάγωνο. Είναι μία εύκολη ερώτηση με δύσκολη απάντηση. Πρέπει να πιάσεις το κουβάρι από τη Γιάλτα, να βρεις το τέλος του εμφυλίου, και τη σχέση της Αριστεράς με την ΕΣΣΔ. Continue reading