Δέκα στιγμές από την Εκθεση

Ενας φωτεινός πίδακας ανεβαίνει προς τον ουρανό και ανοίγει σαν ομπρέλα. Πυροτεχνήματα. Η πόλη ανοίγει τα μάτια και το στόμα. Στο ζαχαροπλαστείο του Ξαρχάκου οι θαμώνες γυρίζουν τις καρέκλες για να κοιτάξουν το θέαμα. Δύο φορές το χρόνο έχει πυροτεχνήματα στην πόλη. Με τρεις εβδομάδες διαφορά. Στα εγκαίνια και στο τέλος της Εκθεσης. Continue reading

Τι μου έμαθε η Αθήνα

Clipboard01Στις 2 Αυγούστου του 1996 φόρτωσα τους σάκους μου σε ένα μαύρο Golf που το έλεγα Beast και έφυγα από τη Θεσσαλονίκη για την Αθήνα. Θυμάμαι ακόμα την αρχή της διαδρομής, ειδικά εκεί στο Καλοχώρι, το συναίσθημα, την έξαψη, την αγωνία και τη συγκίνηση. Και τον φόβο. Α, ναι. Εφυγα έχοντας στο μυαλό εκείνη τη δαιμονοποιημένη εικόνα της Αθήνας με το σκληρό, ανταγωνιστικό πρόσωπο. Ελεγα ότι θα επιστρέψω σε δύο-τρία χρόνια, μόλις φτιάξουν τα πράγματα στη Σαλονίκη. Ανοησίες. Σε λιγότερο από ένα χρόνο κατάλαβα ότι το σπίτι μου θα ήταν στην πρωτεύουσα. Continue reading

Οταν στο τζαμί έπαιζε πορνό

17-eab84701a6Αν ρωτήσεις Θεσσαλονικιό που βρίσκεται το Χαμζά Μπέη Τζαμί το πιθανότερο είναι να σηκώσει τους ώμους και να σμίξει τα φρύδια, ακόμα και αν ακουμπάει στον τοίχο του. Αν όμως του ζητήσεις να σου δείξει το Αλκαζάρ, θα σου πει και ποιο λεωφορείο να πάρεις – στάση Αλκαζάρ. Continue reading

Hey Jew

109153-242966Το σπίτι που γεννήθηκα, στη Θεσσαλονίκη, αγοράστηκε από τον πατέρα μου στα μέσα των 50s. Tο πήρε από τα απομεινάρια της ισραηλίτικης κοινότητας. Οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες κομματιάστηκαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όταν ο πατέρας γκρέμιζε το σπίτι για να σηκώσει πολυκατοικία, περνούσε τις μέρες του αγκαλιά με τον εκσκαφέα. Και αν ο Εβραίος είχε θάψει λίρες; Τίποτα. Ο Εβραίος δεν είχε βρει τάφο για τον εαυτό του, θα έβρισκε για τις λίρες; Continue reading

Πες τα, δήμαρχε!

boutaris«Δεν μπορώ να μας χαρακτηρίσω Ευρωπαίους. Είμαστε κομπλεξικοί με την πρωτεύουσα και χωριάτες σε σχέση με την πόλη μας. Η αποθέωση της Θεσσαλονίκης θα είναι να έχει ο κόσμος αρνιά στα μπαλκόνια του.»  Continue reading