Η Αθήνα τον Αύγουστο

Η πλάτη μου ακούμπησε στον τοίχο και η άρμη της έξυσε τρυφερά τον ασβέστη της κυκλαδίτικης λάτρας. Αφησα τη ματιά ελεύθερη και εκείνη πέταξε προς την άκρη του ορίζοντα. Γύρισε φέρνοντας πίσω μία θολή φιγούρα, μία μορφή που έπαιρνε σχήμα όσο με πλησίαζε. Την έβλεπα να λικνίζεται σαν στάχυ που σέβεται τον άνεμο, αλλά αψηφά τον ήλιο. Δεν την γνώριζα, αλλά ήξερα ότι ερχόταν για μένα. Στάθηκε μπροστά μου και έκρυψε το φως. Αιχμαλώτισε μερικές αχτίδες στις σταγόνες ιδρώτα που στόλιζαν την κοιλιά της… Continue reading