O φίλος του Κυριάκου

Η σκιά που ρίχνει ο Αλέξης Τσίπρας στο πολιτικό τοπίο είναι, ασφαλώς, μεγαλύτερη από το μπόι του. Και αυτό δεν προκύπτει μόνο από τον θεσμικό ρόλο του. Είναι και αποτέλεσμα των αντανακλαστικών που διεγείρει σε κομμάτι του εκλογικού σώματος. Για να το θέσω αλλιώς, αν ο Μητσοτάκης απολαμβάνει ακόμα υψηλά ποσοστά αποδοχής, αυτό το οφείλει σε κάποιο βαθμό και στον Τσίπρα. Continue reading

Κυβέρνηση πανδημίας

Με ορολογία Formula 1 ο Μητσοτάκης ξεκίνησε την κούρσα την πρωθυπουργίας από την pole position. Παρέλαβε μία χώρα εκτός μνημονίων, με τις αγορές να επενδύουν στην εκλογή του, ενώ ένα κεντρικό εθνικό θέμα είχε μόλις τακτοποιηθεί. Και φυσικά η σύγκριση με τον προκάτοχο του ήταν ευνοϊκή. Δεν θέλει δα και κόπο για να φτιάξεις μία κυβέρνηση καλύτερη από το σχήμα των Τσίπρα-Καμμένου. Continue reading

Δύο στραβές στη βάρδια

Αν πετάξεις έναν πολιτικό στη θάλασσα, από τη μία θα ψάχνει σωσίβιο και από την άλλη θα κοιτάζει τις δημοσκοπήσεις. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν στο Μαξίμου παίρνουν δημοσκοπήσεις αυτές τις μέρες. Αν το κάνουν, δεν αποκλείεται να ζητούν και κορνίζες για τα αποτελέσματα. Τα ποσοστά που θα βλέπει τώρα ο Μητσοτάκης, δεν πρέπει να τα έχει ξαναδεί Πρωθυπουργός τις τελευταίες δεκαετίες. Continue reading

Η στήλη των Κοινωνικών

Τις προάλλες χάζευα τα παιχνίδια της εθνικής μπάσκετ από το Ευρωμπάσκετ του 1987. Καλός ο Γκάλης, παλικάρι ο Γιαννάκης, δυναμικός ο Φάνης, αλλά το ματς δεν βλέπεται με σημερινούς όρους. Το παιχνίδι έχει αλλάξει, το κοινό παρακολουθεί ΝΒΑ. Continue reading

Στην εποχή του Μητσοτάκη

Παρά τα μεγαλόστομα που ακούγονται αυτές τις ώρες, η δουλειά που έχει μπροστά του ο Μητσοτάκης δεν είναι τόσο δύσκολη όσο δείχνει. Παραλαμβάνει μία χώρα εκτός μνημονίων, στην αρχή της ανάκαμψης. Και μία κοινωνία θυμωμένη και κουρασμένη από τη διαχείριση Τσίπρα. Μία κοινωνία που, κυρίως, έχει προάγει σε αναγκαιότητα την ατζέντα της Νέας Δημοκρατίας. Continue reading