Δεν ξεχνιούνται οι Μεγαλέξανδροι

Μέχρι το 1912 η Εδεσσα λεγόταν «Βοδενά», δηλαδή στα σλαβικά σήμαινε περίπου «Ο πύργος στο νερό». Η ενσωμάτωση στην Ελλάδα επανέφερε την ονομασία που είχε η πόλη πριν από την οθωμανική περίοδο. Στην Εδεσσα, την πρωτεύουσα της Πέλλας, γεννήθηκαν αρκετοί άνθρωποι που, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κατέφυγαν στη Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Οι ίδιοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους «Μακεδόνες» και μιλούσαν τη διάλεκτο που, βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών, αναγνωρίσαμε και εμείς ως «μακεδονική, σλαβικής προέλευσης». Continue reading

Advertisements

Ο εύκολος πατριωτισμός των συλλαλητηρίων

Στην αυγή της κρίσης ο Γιώργος Παπανδρέου είχε περιγράψει ωραία τη μορφή του νέου πατριωτισμού. Η έννοια της φιλοπατρίας προσδιορίστηκε διαφορετικά, χωρίς να αφήνει αποτυπώματα από αίμα. Τότε αρχίσαμε να ταυτίζουμε τη φορολογική ειλικρίνεια με το πατριωτικό καθήκον. Το ενδιαφέρον για το περιβάλλον με την αγάπη για την πατρίδα. Την κοινωνική αλληλεγγύη με την πατριωτική αγκαλιά. Continue reading

Στις πλατείες με τα ψέματα

Για να είμαι ειλικρινής δεν πιστεύω ότι η κυβέρνηση σκοπεύει να αμολήσει παρακρατικούς στους δρόμους της Αθήνας προκειμένου να στείλει τους καλούς χριστιανούς και τους ενθουσιώδεις Μακεδόνες στα σπίτια τους. Και το πιστεύω πρώτον επειδή δεν υπάρχουν τάγματα παρακρατικών και δεύτερον επειδή, εν προκειμένω, δεν χρειάζονται παρακρατικοί. Δηλαδή τι δουλειά κάνουν οι χρυσαυγίτες και τα μπάχαλα των Εξαρχείων; Continue reading

Ματσεντόνια ξακουστή

Ολοι μας έχουμε βάλει τα γέλια σε κηδεία. Και δεν υπάρχει θεατής που να μην απολαμβάνει εκείνη τη σταγόνα χιούμορ να πέφτει μέσα σε ένα δραματικό θεατρικό έργο. Αν προσεγγίσεις έτσι τη στάση του Πάνου Καμμένου στο Μακεδονικό, τότε μπορεί και να την εκτιμήσεις. Δεν πρόκειται, βέβαια, για χιούμορ, αλλά για φαιδρότητα αποκαλυπτική της μιζέριας μας. Ομως, όπως και αν το δεις, αυτή η νότα ιλαρότητας ελαφρύνει, στο μέτρο του δυνατού, την ατμόσφαιρα. Continue reading