Η μήνυση της κυρίας

Βρισκόμαστε μέσα σε μπαρ. Ένας άνδρας και μία γυναίκα πίνουν μόνοι στη μπάρα. Ανταλλάσσουν πρώτα ματιές και μετά βλέμματα βουτηγμένα στη λαγνεία. Σε μία ώρα μπαίνουν σε ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Το πάθος τους κάνει τα παράθυρα να τρίζουν και τις κουρασμένες καμαριέρες να χαμογελούν. Continue reading

Advertisements

Ματσεντόνια ξακουστή

Ολοι μας έχουμε βάλει τα γέλια σε κηδεία. Και δεν υπάρχει θεατής που να μην απολαμβάνει εκείνη τη σταγόνα χιούμορ να πέφτει μέσα σε ένα δραματικό θεατρικό έργο. Αν προσεγγίσεις έτσι τη στάση του Πάνου Καμμένου στο Μακεδονικό, τότε μπορεί και να την εκτιμήσεις. Δεν πρόκειται, βέβαια, για χιούμορ, αλλά για φαιδρότητα αποκαλυπτική της μιζέριας μας. Ομως, όπως και αν το δεις, αυτή η νότα ιλαρότητας ελαφρύνει, στο μέτρο του δυνατού, την ατμόσφαιρα. Continue reading

Η ζωή χωρίς Κοτζιά και Καμμένο

Η αλήθεια είναι ότι απολάμβανα να συνοδεύω τον πρωινό καφέ με αναρτήσεις του Πάνου Καμμένου ή των συνεργατών του στo Twitter. Κανένας δεν είναι τέλειος, το αναγνωρίζω. Ηταν όμως σαν να τρώω βουτήματα, χωρίς τις θερμίδες. Αλλωστε ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου πεταχτεί η… γραβάτα. Και κάποια απογεύματα, όπως τώρα που ο ήλιος φεύγει νωρίς, μου άρεσε να παίρνω το τσάι μου διαβάζοντας τα μαχητικά και αγαπησιάρικα tweets του Νίκου Κοτζιά. Continue reading

Tα μεγάφωνα παίζουν Καμμένο

megaΔεν μπορώ να φανταστώ τι θα γινόταν αν ένας δεξιός ζητούσε να ανατιναχτεί μέσο ενημέρωσης που, κατά την άποψή του, ήταν φιλικό προς την Αριστερά. Όμως, μισό λεπτό. Δεν είναι ο Πάνος Καμμένος δεξιός; Προφανώς και δεν είναι. Ως μέλος της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» έχει αφήσει στα γραφεία των ΑΝ.ΕΛ τα κομματικά χρώματα Τώρα φοράει το δερμάτινο του στρατιωτικού διοικητή, με «πουλάδες» και διακριτικά που, υποθέτω, κέρδισε στα πεδία των ασκήσεων. Και αφού η κυβέρνηση είναι ειδικών συνθηκών, ο λόγος δύναται να προσαρμοστεί στα μέτρα της. Continue reading

Τα δόντια στο χαμόγελο

ASDΗ ορκωμοσία του Αλέξη Τσίπρα ήταν μία σπάνια στιγμή πολιτικής αισθητικής και ιστορικής βαρύτητας. Σήκωσε το κεφάλι, κοίταξε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και είπε τα λόγια του όρκου. Χωρίς καπνό ανάμεσά τους. Ορκίστηκε στην τιμή και στη συνείδησή του. Ό,τι πιο ιερό για κάποιον που δεν θρησκεύεται. Εν τέλει τόσοι και τόσοι ορκίστηκαν στο ευαγγέλιο, αλλά δεν είχαν τον Θεό τους. Ας υπάρξει και ένας που δεν θα βάλει το χέρι στο ευαγγέλιο αλλά στην καρδιά. Continue reading