ΠΑΟΚ είσαι

Όταν ο Κλάους έβαλε το δεύτερο γκολ, άνοιξα μία μπύρα και είπα ότι τώρα το δράμα θα γίνει μεγαλύτερο -έχω τουλάχιστον πέντε μάρτυρες να το βεβαιώσουν. Λίγο αργότερα ήρθε η απάτη του πέναλτι, η αποβολή του Σταφυλίδη και το γκολ της Τότεναμ. Η λογική λέει πως εκείνη τη στιγμή τρέχεις στην άλλη άκρη του δωματίου, μαζεύεις την ουρά σου και τη βάζεις κάτω από τα σκέλια. Όχι αν είσαι ΠΑΟΚ. Διότι η εμπειρία και η ιστορία σε έχουν διδάξει πως τα δράματα αυτής της ομάδας φτιάχνονται με δάκρυα και σαδισμό. Continue reading

Advertisements

O Ηρακλής που θα αγαπήσουμε

Η πρώτη φορά που πήγα στο γήπεδο ήταν σε έναν αγώνα του Ηρακλή με τον Απόλλωνα Αθηνών. Ο μπαμπάς δεν συμπαθούσε τη μεγάλη ομάδα της πόλης και, εκτός των άλλων, τα πράγματα στον Ηρακλή ήταν πάντα πιο ήσυχα. Εκείνη την πρώτη φορά εγώ προσπαθούσα να βρω τον τύπο που μιλάει στο ραδιόφωνο, ο μπαμπάς μου έδειχνε τον Χατζηπαναγή. Λίγα χρόνια αργότερα πήγαινα μόνος στο γήπεδο. Ο μπαμπάς δεν ήταν εκεί. ‘Ηταν ο Βασίλης. Και μαζί του μια από τις καλύτερες ομάδες που είδαμε ποτέ στο μίζερο ελληνικό ποδόσφαιρο. Continue reading

Ο πόνος του ΠΑΟΚ

Δεν σκόπευα να δω το παιχνίδι. Θα λιποτακτούσα με πρόσχημα μία εκδήλωση. Τελικώς το είδα κατά τύχη. Δεν πήγα ούτε στη μάζωξη σε ασπρόμαυρη γιάφκα. Ομως το είδα. Στην αρχή με κλεφτές ματιές διατηρώντας την απόσταση αυτού που παραδίδεται στο πεπρωμένο. Μετά πήρα το φλιτζάνι και κάθισα μπροστά στην τηλεόραση. Και ύστερα σηκώθηκα. Αρχισα να οργώνω τη διαδρομή από το γραφείο στον καναπέ. Είδα τα τελευταία λεπτά όρθιος. Οπως στάθηκε και ο ΠΑΟΚ στην παγωμένη Μόσχα. Continue reading

Παγωμένοι στο Polokwane

Εχουμε παγώσει. Λίγο πριν τελειώσει το ημίχρονο η θερμοκρασία έχει πέσει στους πέντε βαθμούς, αλλά το ηθικό ακολουθεί την ελπίδα πάνω από τους προβολείς του γηπέδου στο Polokwane. Εντάξει, ας μην ήταν σε μέρα ο Τζόρβας και εγώ θα άφηνα τα γλαφυρά και μία κουβέρτα στους Αργεντίνους, παρακολουθώντας το υπόλοιπο του παιχνιδιού από την τηλεόραση των λεωφορείων. Ομως είμαστε εκεί, στην κερκίδα. Εχουμε παγώσει και αυτό το κάνει πιο ηρωικό. Η ομάδα αντιστέκεται, εμείς στην κερκίδα αντέχουμε, οι Αργεντίνοι δίπλα μας είναι μάλλον άνετοι και η Νιγηρία κάνει το καθήκον της. Continue reading

Ελα ρε Βουβουζελίδη!

Υπάρχουν πολλές στιγμές που θεωρούνται χαρακτηριστικά παραδείγματα ελληνικού ηρωισμού. Για κάποιους είναι ο πόλεμος του ’40, για άλλους η Σουλιώτισα που βουτά στο γκρεμό ή ο Καραγκούνης στο χορτάρι. Θέλω να προσθέσω και άλλη μία. Είναι ο Ελληνας που τρώει «βρώμικο» έξω από το γήπεδο του Μπλουφοντέιν, στο ημίχρονο του αγώνα της Ελλάδας με τη Νιγηρία. Δεν νομίζω ότι θα έτρωγα ποτέ λουκάνικο από καντίνα αφρικανικού γηπέδου. Ας είναι εξουσιοδοτημένη από τη FIFA για να γεμίζει στομάχια φιλάθλων. Ας είναι αναγνωρισμένη και από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Continue reading