Οι δύο όψεις του Θοδωρή Δρίτσα

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση, ο σπαραγμός για το δράμα των προσφύγων έσπαγε τα τζάμια στην Κουμουνδούρου. Ήταν η εποχή που στην Ελλάδα είχαμε «ανθρωπιστική κρίση» και το Λιμενικό έπνιγε ανθρώπους στο Φαρμακονήσι. Η Αμυγδαλέζα ήταν η ευρωπαϊκή εκδοχή του Γκουαντάναμο. Και το κρίμα για τους θανάτους των παιδιών στο Αιγαίο έπεφτε όλο στις άθλιες κεφαλές των Ευρωπαίων και πολύ περισσότερο στου Σαμαρά. Continue reading

Το Good Bye Lenin του ΣΥΡΙΖΑ

Κάποια στιγμή θα επιστρέψουν τα παιδιά από τις διακοπές στα Εξάρχεια ή στις Σχολές. Και θα αποφασίσουν να διαμαρτυρηθούν για την κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου που, όπως μας ενημέρωσε και ο Πολάκης, το σεβάστηκαν ως και οι ναζί κατακτητές -να το ήξεραν τότε οι αντιστασιακοί, να έστηναν λημέρι μέσα στο Πολυτεχνείο. Continue reading

Η στήλη των Κοινωνικών

Τις προάλλες χάζευα τα παιχνίδια της εθνικής μπάσκετ από το Ευρωμπάσκετ του 1987. Καλός ο Γκάλης, παλικάρι ο Γιαννάκης, δυναμικός ο Φάνης, αλλά το ματς δεν βλέπεται με σημερινούς όρους. Το παιχνίδι έχει αλλάξει, το κοινό παρακολουθεί ΝΒΑ. Continue reading

Θυμάμαι

Θυμάμαι τα φάσκελα να πέφτουν κατά ριπάς πάνω από τα κεφάλια των τσολιάδων, στους τείχους του Κοινοβουλίου. Και λίγο πιο κάτω, σε ένα τραπέζι σαν τα πάνελ του Παπαδάκη, τον Γιάνη, τον Τσακαλώτο, τον Κατρούγκαλο και τον Καζάκη να εξηγούν πώς θα φύγουμε από την κρίση και ταυτοχρόνως θα βάλουμε και λεφτά στην τσέπη. «Όχι μόνο θα μας τα δώσουν, θα μας παρακαλάνε να τα πάρουμε». Τι απέγινε ο Καζάκης; Και γιατί δεν έκανε καριέρα αντίστοιχη των άλλων; Continue reading

Η ανάπτυξη νίκησε την «προστασία»

Η ανάλυση του exit poll των ευρωεκλογών δείχνει ότι η μοναδική κατηγορία στην οποία ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται της Νέας Δημοκρατίας είναι οι άνεργοι. Πριν στηθούν οι κάλπες στο Μαξίμου και στην Κουμουνδούρου εκτιμούσαν ότι οι συνταξιούχοι θα επιβραβεύσουν την κυβέρνηση για τη «13η σύνταξη» και το μπόνους του κοινωνικού μερίσματος. Δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Continue reading