Ηθελαν τον κόσμο και τον ήθελαν τότε

Το χτύπημα από τον Καλογρίτσα έγινε στην ωμοπλάτη και με χασαπομάχαιρο. Ναι, ο Καλογρίτσας. Σαν να βγαίνει το Fox News και να καταγγέλλει τον Τραμπ. Το «μαγαζί», υπό την επωνυμία White House, τον έβαλε να κλείσει εικονική δουλειά με Άραβες, προκειμένου να αποκτήσει ρευστότητα για να μπει στις τηλεοπτικές άδειες. Δεν απέδωσαν τα βοσκοτόπια, δεν «καθάρισε» ο Μαρινάκης, βρέθηκαν οι Άραβες. Continue reading

Ο καθρέφτης της Πρώτης Φοράς

Πριν από λίγες μέρες διαβάσαμε διαλόγους αξιωματικών της Αστυνομίας με εμφανές άγχος για την πίεση που τους ασκούσε η σύζυγος του Πάνου Καμμένου. Σύμφωνα με τη συνομιλία των αστυνομικών, η κυρία Τζούλη φέρεται να ζητούσε τη σύλληψη εκδότη και δημοσιογράφου με τους οποίους το στεφάνι της ήταν σε αντιδικία. Για τον κυβερνητικό βίο και την πολιτεία του συζύγου της θα μπορούσε να δημιουργηθεί λεύκωμα. Πέρα από την ελεγχόμενη, ως προς το ήθος, συμπεριφορά, υπάρχει συνομιλία με ισοβίτη και διάφορα άλλα που, αν τα προσεγγίσεις, πρώτα η μύτη σου θα καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά. Continue reading

Είστε αφελείς, σύντροφοι;

Σύντροφοι συγγνώμη για το τραχύ της γλώσσας, αλλά είστε αφελείς -δεν τολμώ να σκεφτώ ότι είστε ηλίθιοι. Σε σας απευθύνομαι, στο επικοινωνιακό επιτελείο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τόσες ημέρες μία απορία μας τρώει όλους: πού στο διάολο έδωσε ο Πέτσας τα είκοσι εκατομμύρια ευρώ της καμπάνιας για να μείνουμε σπίτι; Και εσείς πάτε και φτιάχνετε ένα σποτ που, όχι μόνο αποπροσανατολίζει τη συζήτηση, αλλά μας θυμίζει τις σταλινικές καταβολές και την ξεχωριστή σχέση που διατηρείτε, στον πυρήνα σας, με το περιθώριο. Continue reading

Νισάφι με τον Παπαδημούλη!

Τα λεφτά του Δημήτρη Παπαδημούλη είναι φορολογημένα. Ενδεχομένως και τιμημένα, αφού προέκυψαν από αγώνες για το δίκαιο του λαού και τα ιδανικά της Αριστεράς. Το τι κάνει με αυτά τα χρήματα είναι αυστηρά προσωπική του υπόθεση. Αν τα άφηνε να αναπαύονται σε τραπεζικούς λογαριασμούς, θα βλέπαμε το νούμερο και η κουβέντα θα τελείωνε εκεί – θα ήταν άλλωστε μεγάλο, δύσκολο και να το θυμάσαι. Continue reading

Οι δύο όψεις του Θοδωρή Δρίτσα

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση, ο σπαραγμός για το δράμα των προσφύγων έσπαγε τα τζάμια στην Κουμουνδούρου. Ήταν η εποχή που στην Ελλάδα είχαμε «ανθρωπιστική κρίση» και το Λιμενικό έπνιγε ανθρώπους στο Φαρμακονήσι. Η Αμυγδαλέζα ήταν η ευρωπαϊκή εκδοχή του Γκουαντάναμο. Και το κρίμα για τους θανάτους των παιδιών στο Αιγαίο έπεφτε όλο στις άθλιες κεφαλές των Ευρωπαίων και πολύ περισσότερο στου Σαμαρά. Continue reading