Aν ο Μπάιρον ζούσε λίγο περισσότερο

GAC3_Image-01-e1416584100734-1170x655Στα, επιθεωρησιακού τύπου, επετειακά της 25ης Μαρτίου, οι οπλαρχηγοί του ’21 συνήθως εμφανίζονται κατηφείς και οργισμένοι για τις επιδόσεις των επιγόνων τους. Ειδικά ο Κολοκοτρώνης, που παραμένει τρομακτικός ακόμα και μετά θάνατον, υψώνει τη βαριά φωνή πάνω από τα παχιά μουστάκια του και θυμωμένος μας ανακαλεί εις την εθνική τάξη. Continue reading

Αρματολοί και κλέφτες

tsajΑν καθόσουν σε λιθάρι δίπλα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και έφτιαχνες, με ένα ξύλο στο χώμα, τον χάρτη της Ελλάδας μετά από 100 χρόνια, τα πιθανά ενδεχόμενα θα ήταν δύο: είτε θα σε ρωτούσε αν φούμαρες κανένα βοτάνι από τον κάμπο της Μεσσηνίας, είτε θα φώναζε παπά για να διώξει τον δαίμονα από μέσα σου. Continue reading

Που με βια μετράει

Στο μακρινό μέλλον μπορεί να μη φτιάχνουν μπακαλιάρο με σκορδαλιά την 25η Μαρτίου. Ίσως φτιάχνουν μαρμελάδα νεράντζι. Δεν θα θυμούνται όλοι τον λόγο, αλλά κάποιοι θα σημειώνουν πως το έθιμο έχει κοινές ρίζες με τις νεραντζιές που υπήρχαν στην Πλατεία Συντάγματος. Είναι πιθανό στο μέλλον να μη βγαίνουν άρματα στον δρόμο ούτε άνδρες με συντονισμένο βήμα. Μπορεί να μη χρειάζεται ή να μην πρέπει να χρειάζεται. Ποιος ξέρει; Η παρέλαση της 25ης Μαρτίου θα είναι αφορμή για μία μαζική έξοδο κοινωνικών ομάδων που διεκδικούν, διαμαρτύρονται, διασκεδάζουν ή φωνάζουν. Στο μέλλον η 25η Μαρτίου θα σημαίνει κάτι διαφορετικό. Continue reading

Fair enough πατριώτες

Αν έδειχνες σε έναν αγωνιστή του 1821 το χάρτη της ελληνικής επικράτειας στο μέσο του 20ου αιώνα, θα σου έβαζε το καριοφίλι στον κρόταφο και θα έστελνε μπαρούτι για να σου καθαρίσει το μυαλό από την τρέλα. Οχι και άδικα. Οταν και ο τελευταίος εκείνης της γενιάς έκλεισε για πάντα τα μάτια του, η εικόνα της Ελλάδας ήταν διαφορετική. Τότε ήταν γραμματόσημο, τώρα είναι κάδρο. Μία Ελλάδα με Κρήτη, Δωδεκάνησα, Επτάνησα, Μακεδονία και Θράκη δεν θα αποτελούσε απλώς το περιεχόμενο  Μεγάλης Ιδέας, αλλά την πεμπτουσία Ακραίας Φαντασίωσης. Με εντελώς τεχνοκρατικούς όρους οι Φιλικοί θα έλεγαν ότι η επιτυχία του σχεδίου υπερέβη πάσα προσδοκία. Continue reading

O τσολιάς με τα Nike

Μικροί τσολιάδες με Nike παπούτσια και Adidas αδιάβροχα πηγαίνουν στο σχολείο χωρίς βιβλία. Μολυβένια μουστάκια ζωγραφίζονται σε άγουρα πρόσωπα, κορίτσια ντύνονται μία άλλη ηλικία και ποιήματα ζωντανεύουν σαν ξωτικά παραμυθιού για μία μόνο μέρα το χρόνο. Στις 24 Μαρτίου τα σχολεία διοργανώνουν τη γιορτή μνήμης για την εθνική επέτειο που τιμούμε την επομένη. Ξέρετε πως είναι αυτά τα πράγματα. Τα παιδιά θα πουν, βεβαίως,  ποιήματα. Θα δραματοποιήσουν θεατρικά τα γεγονότα. Ενας δάσκαλος θα εκφωνήσει τον πανηγυρικό. Και μετά οι τσολιάδες με τις Σουλιώτισσες θα σκορπίσουν στους δρόμους σαν σουβενίρ που το έσκασαν από την Πλάκα. Continue reading