Που με βια μετράει

Στο μακρινό μέλλον μπορεί να μη φτιάχνουν μπακαλιάρο με σκορδαλιά την 25η Μαρτίου. Ίσως φτιάχνουν μαρμελάδα νεράντζι. Δεν θα θυμούνται όλοι τον λόγο, αλλά κάποιοι θα σημειώνουν πως το έθιμο έχει κοινές ρίζες με τις νεραντζιές που υπήρχαν στην Πλατεία Συντάγματος. Είναι πιθανό στο μέλλον να μη βγαίνουν άρματα στον δρόμο ούτε άνδρες με συντονισμένο βήμα. Μπορεί να μη χρειάζεται ή να μην πρέπει να χρειάζεται. Ποιος ξέρει; Η παρέλαση της 25ης Μαρτίου θα είναι αφορμή για μία μαζική έξοδο κοινωνικών ομάδων που διεκδικούν, διαμαρτύρονται, διασκεδάζουν ή φωνάζουν. Στο μέλλον η 25η Μαρτίου θα σημαίνει κάτι διαφορετικό. Continue reading

O τσολιάς με τα Nike

Μικροί τσολιάδες με Nike παπούτσια και Adidas αδιάβροχα πηγαίνουν στο σχολείο χωρίς βιβλία. Μολυβένια μουστάκια ζωγραφίζονται σε άγουρα πρόσωπα, κορίτσια ντύνονται μία άλλη ηλικία και ποιήματα ζωντανεύουν σαν ξωτικά παραμυθιού για μία μόνο μέρα το χρόνο. Στις 24 Μαρτίου τα σχολεία διοργανώνουν τη γιορτή μνήμης για την εθνική επέτειο που τιμούμε την επομένη. Ξέρετε πως είναι αυτά τα πράγματα. Τα παιδιά θα πουν, βεβαίως,  ποιήματα. Θα δραματοποιήσουν θεατρικά τα γεγονότα. Ενας δάσκαλος θα εκφωνήσει τον πανηγυρικό. Και μετά οι τσολιάδες με τις Σουλιώτισσες θα σκορπίσουν στους δρόμους σαν σουβενίρ που το έσκασαν από την Πλάκα. Continue reading

Happy anniversary

Τρεις ζωές, η μία δίπλα στην άλλη. Μία σκυταλοδρομία ζωών. Η τελευταία αναπνοή της πρώτης είναι το πρώτο κλάμα της δεύτερης που, με τον επιθανάτιο ρόγχο της, θα δώσει ανάσα στην τρίτη. Η Ελλάδα, ως κράτος, είναι μικρότερη από τρεις ζωές στη σειρά. Ιδρύθηκε το 1830, είναι 180 ετών και, παρεμπιπτόντως, οι Παπανδρέου βρίσκονται στα πράγματα περίπου το μισό διάστημα του βίου της. Ελάτε, με την ευκαιρία της επετείου ρίξτε μια ματιά στην εθνική ιστορία, δεν είναι δα και μεγάλη. Υποθέτω ότι παρατηρούμε το ίδιο φαινόμενο. Δεν υπάρχει σημαντική στιγμή στην περιπέτεια αυτού του κράτους χωρίς έντονο στίγμα ξένου παράγοντα. Continue reading