Tριάντα χρόνια

Έχω βάλει ένα ουίσκι και τα πόδια πάνω στο τραπέζι του καθιστικού. Στην τηλεόραση παίζει BBC που μετράει αντίστροφα τον χρόνο για το Brexit. Περίπου όπως αλλάζει ο χρόνος. Μόνο που τώρα αλλάζει μία εποχή. Μετά ο Φάρατζ είπε ένα τραγούδι και όλα τελείωσαν ή, καλύτερα, μόλις ξεκίνησαν. Πίνοντας το ουίσκι αντιλαμβάνομαι ότι παρακολουθώ Ιστορία με τον τρόπο που βλέπω ένα ματς. Σήμερα τα πάντα είναι, κατά κάποιον τρόπο, Ιστορία. Και αυτό που τη μία νύχτα θεωρείται ιστορικό, μόλις βγει ο ήλιος γίνεται καθημερινό, μεταβολίζεται στα μυαλά μας. Λίγο μετά δεν κουνάμε ούτε βλέφαρο στη θέα του. Τα έχουμε δει όλα. Continue reading

H Eυρώπη χωρίς τη Βρετανία

Ο Guardian είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο που έλεγε ότι η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου έκανε μεγάλη ζημιά στη Βρετανία. Ενέπνευσε στους Βρετανούς υπερβολική αισιοδοξία και, κυρίως, αυτοπεποίθηση. Πίστεψαν ότι μπορούν να τα καταφέρουν και μόνοι τους. «Μία στιγμή αισιοδοξίας, κατέστρεψε ολόκληρη δεκαετία». Continue reading

Τα όνειρα των παππούδων μας

brexitΕνα από τα κεντρικά κτίρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο φέρει το όνομα του Γουίνστον Τσώρτσιλ. Σε λίγα χρόνια οι Βρετανοί θα βρίσκονται εκεί μόνο ως επισκέπτες. Δεν αποκλείεται, βέβαια, να έχει αλλάξει το όνομα. Σήμερα το πρωί πολλοί φοβούνται ότι θα έχει αλλάξει και η χρήση. Μπορεί να το πάρει καμιά εταιρία της Αλσατίας να το κάνει γκαρσονιέρες. Continue reading