Η ζωή χωρίς Κοτζιά και Καμμένο

Η αλήθεια είναι ότι απολάμβανα να συνοδεύω τον πρωινό καφέ με αναρτήσεις του Πάνου Καμμένου ή των συνεργατών του στo Twitter. Κανένας δεν είναι τέλειος, το αναγνωρίζω. Ηταν όμως σαν να τρώω βουτήματα, χωρίς τις θερμίδες. Αλλωστε ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου πεταχτεί η… γραβάτα. Και κάποια απογεύματα, όπως τώρα που ο ήλιος φεύγει νωρίς, μου άρεσε να παίρνω το τσάι μου διαβάζοντας τα μαχητικά και αγαπησιάρικα tweets του Νίκου Κοτζιά. Continue reading

Advertisements

140 χαρακτήρες

Παρακολούθησα τη χθεσινή κινητοποίηση από το twitter. Απλώς δεν άκουσα τον ήχο των εκρήξεων. Η πληροφορία, όμως, ήταν εκεί. Γρήγορη, άμεση, ελαφριά και όχι ανάλαφρη-λες και κάποιο ξυράφι αφαίρεσε το περιττό λίπος που συνηθίζουμε να προσθέτουμε οι επαγγελματίες. Δεν υπήρχε ούτε «σύμφωνα με τους αξιωματικούς της αστυνομίας», ούτε «πληροφορίες αναφέρουν ότι οι αντιεξουσιαστές κινούνται προς την Ομόνοια.» Ηταν αυτό που μάθαμε να αποκαλούμε «δημοσιογραφία των πολιτών». Continue reading